Filmmaker ‘Meidagen’ zoekt acteurs in Zeeland

Spelscène uit ‘Meidagen’

Filmmaker Juri Ferri is voor zijn afstudeerproject aan de London Film School bezig met de korte film ‘Meidagen’. Binnenkort worden daarvoor opnamen gemaakt in Zeeland. Juri is samen met de leden zijn productieteam nog op zoek naar diverse acteurs die graag mee willen doen in de kleine rollen tijdens de draaidagen die gepland staan vanaf 24 april tot 1 mei (behalve op Koningsdag en de dag erna).

Het verhaal in ‘Meidagen’ gaat over een Nederlandse soldaat die de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog aan de Zeeuwse kust beleeft. Wat heeft een van oorsprong Italiaanse filmmaker – Juri komt uit het Italiaanse Bergamo – die in London studeert voor betrokkenheid met Zeeland? ,,Ik heb Nederlandse oma en het verhaal is gebaseerd op de ervaringen van mijn overgrootvader Jan Hendrik Smit, die tijdens mei 1940 in Zeeuws Vlaanderen was gestationeerd met het 2e bataljon, 40e regiment infanterie. Hoewel hij overleed voordat ik was geboren, heb ik de kans gehad om hem te leren kennen vanuit een boek dat hij schreef over zijn belevenissen tijdens deze periode’’, vertelt Juri.

Die familieband heeft ook te maken met zijn keus vier jaar in Middelburg te gaan wonen voor het behalen va zijn bachelor aan de University College Roosevelt.  Sinds 2013 studeert hij aan de London Film School. ,,Ik vind het prachtig om nu terug naar Zeeland te komen om mijn afstudeerfilm te maken”, zegt hij, “ik voel een diepe band met deze provincie. Het is echt een perfecte locatie om te filmen, dankzij de kleuren van de lucht, de duinen, en de zee”., zegt Juri.

Filmmaker Juri Ferri.

De film wordt gemaakt in samenwerking met het jonge Nederlandse filmproductiehuis Blanc Film en door een internationale crew: studenten van de London Film School komen naar Zeeland, aangevuld door Nederlandse filmmakers. Uniek aan deze film is dat het op analoge 16-mm film gefilmd zal worden. Ongeacht het internationale karakter van de productie is de film Nederlands gesproken.

Naast acteurs in Zeeland die soldaten en officieren in het Nederlandse leger van 1940 willen spelen, zoekt Juri ook nog mensen die als burgers een café een bezoeken. De opnames daarvoor worden gemaakt op woensdag 1 mei in Café Juliana in Biggekerke. Tevens hoopt hij nog een speler te vinden voor de rol van café-eigenaar.  De andere draaidagen vanaf 24 april vinden plaats in Cadzand-Bad en Oostkapelle.

Geïnteresseerden kunnen mailen (bij voorkeur met foto) naar: info@meidagenfilm.nl

Nadere informatie:

Website: http://www.meidagenfilm.nl

E-mail: info@meidagenfilm.nl

Facebook: http://www.facebook/meidagenfilm

Instagram: @meidagenfilm

 

Advertenties

Aïda biedt verrassend visueel festijn

Marcel van As in ‘Bouw maar gauw een piramide’ (Dick Vermaas Fotografie)

GEZIEN: Musical ‘Aïda’ door BOV, woensdag 10 april, Theater De Maagd, Bergen op Zoom; regie: Diemer van Wijk, muzikaal leider: Pieter-Jan van den Berg; choreografie: Greetje Dietvorst; solisten o.m.: Roosje Hendrickx, Annemarie Paulusse, Albert-Jan Verhees, Marcel van As, Jos Groffen.

Waarom ik als niet-bijster grote liefhebber van musicals toch de moeite neem naar Bergen op Zoom te gaan om ‘Aïda’ van de plaatselijke Operette Vereniging (BOV) te gaan zien? Dat heeft natuurlijk alles te maken met de deelname van goede toneelvriend Marcel van As uit Goes. Hij heeft me met zijn overrompelend enthousiasme weten te overtuigen ‘dat ik echt moet komen kijken’. Niet alleen naar hem natuurlijk, maar naar de totale prachtige voorstelling. O.K. Marcel, dat doe ik. Maar of ik ook zo enthousiast zal zijn als jij?….Dat zullen wij nog wel eens zien.

Nu een dag later geniet ik nog steeds na van het verrassend visuele festijn dat de BOV in ‘De Maagd’ het publiek voorschotelt met ‘Aïda’. De term ‘visueel’ is bewust gekozen want als ik moet benoemen wat mij het meest zal blijven is dat in de eerste plaats de geweldig mooie choreografie van Greetje Dietvorst en de perfecte uitvoering daarvan. Ik kreeg letterlijk tranen in de ogen bij het besef wat een enorme inzet daarvoor nodig is. Absolute hoogtepunt van de voorstelling is voor mij het lied ‘Bouw maar gauw een piramide’, fraai gezongen door – de eerlijkheid gebiedt het te zeggen – Marcel van As, maar tot verrassend verdere hoogte gestuwd door de dans, waarin je het bouwen van de piramide letterlijk voor je ziet.

Zo zijn er tal van scènes die me naar het puntje van mijn stoel doen schuiven. Af en toe doe ik dat ook omdat er nogal een diknek voor me zit, maar dat terzijde. Vanaf het eerste balkon heb ik behoorlijk goed zicht op het geheel en door de fraaie vormgeving en knappe, goed doordachte changementen word ik volledig de voorstelling ingezogen. Een volgend hoogtepunt brengt me in de badkamer van prinses Amneris (Annemarie Paulusse), die het publiek onthaalt op haar prima zang, maar ook op haar komisch speltalent. Ook hier weer een dik compliment voor de fraaie vondsten met vormgeving en kostuums in het nummer ‘Mijn Pakkie An’. Paulusse getuigt bovendien gevoel te hebben voor het ontwikkelen van een geloofwaardig karakter in het verloop van de voorstelling.

Scène rond ‘Dans van de mantel'(Dick Vermaas Fotografie)

De scène rond ‘Dans met de mantel’ doet mijn mond letterlijk open vallen van verrassing. Imponerende zwart/ wit foto’s van gevangenen op de achtergrond? Welnee, levende mensen die in een inventieve choreografie langzaam in beweging komen en met elkaar een imponerend lied  / dans gaan brengen met een Aïda die hier wat mij betreft haar hoogtepunt bereikt. Veel meer dan in de talrijke songs, waarin ze haar probleemvolle liefde bezingt. Al zullen ware musicalsliefhebbers waarschijnlijk vooral genieten van dat breeduit bezongen verdriet.  Roosje Hendrickx (Aïda) en Albert-Jan Verhees (Radames) doen dat best goed, maar wel veelvuldig en op vaak uitwisselbare melodielijnen. Daar moet je van houden.  Voor wie dat minder doet, is het fijn dat er zoveel verrassende tegenhangers zijn met zang en spel van onder meer ook Jos Groffen in zijn rol van Mereb.

Muziek is een essentieel onderdeel van een musicalvoorstelling. Wat mooi dat de BOV de beschikking heeft over een uitstekend orkest en wat jammer toch dat die fijne musici hun talenten achter de schermen moeten uitvoeren en alleen bij het slotapplaus via een korte cameraflits in beeld komen. Je zou heimwee krijgen naar de orkestbakken van weleer.

En terugkomend op het begin: Of ik nu in eens wel een echte fan van musical ben geworden? Nee, dat niet, maar wel van ‘Aïda’ op de wijze van de BOV. Nog te zien in ‘De Maagd’ tot en met zondag 14 april. Maar alle voorstellingen zijn (uiteraard) uitverkocht.

 

Bommen en Granaten in Zeeuws Maritiem MuZEEum

VLISSINGEN – Onder de titel ‘Bommen en Granaten’ gaat beeldend kunstenaar Dani Ploeger met hedendaagse kunstwerken een dialoog aan met objecten uit de collectie van het MuZEEum en het gemeentearchief. De expositie is vanaf 3 mei 2019 te zien het Zeeuws Maritien MuZEEum in Vlissingen.

In deze tentoonstelling worden de verontrustende, verwarrende en mysterieuze tegenstellingen tussen alledaagse technologie en oorlog en geweld centraal gesteld. De expositie omvat onder andere foto’s, video’s en installaties van kunstenaars Phil Bloom, Hans Eijkelboom en Gregory Green. De installatie Work Table IV (2001) van Gregory Green is één van grootste werken uit de hedendaagse kunstcollectie van de gemeente Vlissingen en omvat een tafel met de ingrediënten om een bom te bouwen, waarbij het lijkt alsof de bommenbouwer midden in het werk even is weggelopen. Daarnaast zijn er opmerkelijke historische wapentechnologieën uit de collectie van het muZEEum te zien, waaronder één van de eerste zichzelf voortstuwende raketten; een in 1813 door de Engelsen op Vlissingen afgevuurde Congreve raket. Uit zijn eigen werk toont Ploeger onder andere ASSAULT (2016), waarvoor hij met een Kalashnikov-geweer een gat in een iPad schoot, en een video van zijn spraakmakende actie in Middelburg in 2017. Een reclamevliegtuig cirkelde toen boven de binnenstad met de tekst ‘TERREUR/REVOLUTIE’ op sleeptouw.

Militaire interesses en technologische innovatie zijn vaak verstrengeld. Uitvindingen en ontwikkelingen in het kader van de productie van nieuwe wapens liggen aan de basis van veel consumententechnologie. Omgekeerd worden civiele elektronica steeds vaker gebruikt voor militaire doeleinden. Hierdoor is het leven van alledag – in wat op het eerste gezicht een vreedzame omgeving lijkt – indirect verbonden met gewelddadige conflicten elders in de wereld. Tegelijkertijd zijn vuurwapens in de nasleep van recente terroristische aanslagen hernieuwd wijdverbreid geworden in de straten van West-Europese metropolen.

‘DOEK’ van Maria Goos in fiZi

Scène uit ‘DOEK’ met Ron Strijaards en Jeanet Schurman (foto: Manon Lodebeges)

ZIERIKZEE – Theatergezelschap Toneellab uit Den Haag brengt donderdagavond 18 april een voorstelling van de tragikomedie ‘DOEK’ van de bekende toneelschrijfster Maria Goos in filmtheater fiZi in Zierikzee, aanvang 20.15 uur. Goos heeft veel bekende toneelstukken en televisieseries op haar naam staan, zoals onder meer: Pleidooi, Oud Geld, Gloaca, Familie, Nu Even Wel, Nu Even Niet, Leef!. In dat rijtje hoort ook ‘DOEK’ thuis.

In dit stuk wordt een kijkje achter de schermen van de toneelwereld geboden. Niemand wil meer met Richard werken. Hij drinkt, is narcistisch, megalomaan en strontvervelend. Als bij de repetities van een nieuwe voorstelling de zoveelste actrice huilend wegloopt, blijft er maar één speelster over die de vrouwenrol zou kunnen vertolken: Richards oude liefde Lies, met wie hij dit stuk al speelde toen zij samen afstudeerden. Lies woont nu met een rijke gynaecoloog in Zuid-Frankrijk. Dat is toch niets meer dan de Efteling voor volwassenen volgens Richard. De toeschouwers volgen de repetities van Richard en Lies en zien hoe ze weer aan elkaar moeten wennen, herinneringen ophalen, rollen spelen en terugdenken over keuzes die hun levens bepaalden.

Een supersnelle tragikomedie over echt en onecht, op het toneel, in de kunst en in de liefde. Spel: Jeanet Schurman-Vredeveld en Ron Strijaards, Regie: Pierre van Oosten.

Donderdagavond 18 april 2019, 20.15 uur. Voor reserveringen: www.fizi.nl

Eindsprint voor Hopsa Heisasa

Filmmaker Vincent van den Ouden

Hopsa Heisasa is de titel van de afstudeerfilm de uit Zeeland afkomstige aankomend cineast Vincent van den Ouden. Hij is druk bezig om door middel van crowdfunding 70 procent van het benodigd budget voor het maken van deze film bijeen te krijgen. Als dat hem lukt, kan hij rekenen op een bijdrage voor de resterende  30% van de provincie Noord-Brabant.

,,Ik ben een heel eind op weg, maar heb het nog niet helemaal bijeen. De teller staat nu op 63% en de crowdfunding loopt nog maar enkele dagen. Dus het wordt heel spannend of er nog mensen zijn die alsnog een duit in het zakje willen doen’’, laat Vincent zeer hoopvol weten. Hij verwijst mensen die hem die duit in het zakje willen geven naar : cinecrowd.com/hopsa-heisasa/
De film gaat over een eenzaam jongetje genaamd Willem wil zijn ontvoerde teddybeer redden van Isra, een verdronken vluchtelingmeisje. Maar als hij erachter komt dat Isra’s eigen teddybeer is afgepakt door de golven en ze zonder niet door naar het hiernamaals durft, raken ze verzeild in een reis naar liefde en troost.

,,Ik wil Hopsa Heisasa maken omdat ik het kind dat ik vroeger was herken in vluchtelingkinderen.  Ik was een eenzame jongen omdat ik geen aansluiting vond met leeftijdsgenootjes. Dus vluchtte ik weg in fantasieën en bouwde ik een muur om mijzelf om niet gekwetst te worden. Daardoor was ik langzaamaan het Kind in Mijzelf vergeten’’, aldus motiveert Vincent zijn keuze.

Van straatschoffie naar zeeheld

Rob van der Meule en Vera de Koster brengen een muzikale smaakmaker voor ‘Michiel de Ruyter, de musical’ tijdens de presentatie in het MuZEEum in Vlissingen. (foto: Peter Kouijzer).

Muziektheater Zeeland (MTZ) brengt zaterdagavond 30 maart in de Schouwburg Middelburg de laatste voorstelling in de opvoeringsreeks van de musical ‘Ciske de Rat’. Alle betrokkenen zullen met warme gevoelens op deze succesvolle productie terug kijken, maar tijd voor een ‘back stage blues’ zullen ze nauwelijks hebben. Een grote nieuwe uitdaging dient zich meteen hierna  aan met de repetities voor de jubileumproductie ‘Michiel de Ruyter, de musical’.

MTZ viert in 2020 het 75-jarig bestaan met deze eigen geschreven musical, die in maart volgend jaar in de grote Zeeuwse theaters wordt opgevoerd. Deze week gaf MTZ een presentatie van de groots opgezette plannen en een heel klein voorproefje van wat het publiek kan verwachten. Dat gebeurde op de meest geschikte plek: In het  Zeeuws Maritiem muZEEum in Vlissingen, waar het leven van Michiel de Ruyter op talrijke manieren wordt verteld en verbeeld.

Rini de Koster, schrijver van het libretto voor ‘Michiel de Ruyter, de musical’ samen met rechts zijn echtgenote en in het midden hun dochter Vera de Koster, die na haar kweekvijver bij MTZ  inmiddels tot professionele musicalzangeres is opgeleid. (foto Peter Kouijzer). 

Het libretto voor de jubileum musical is geschreven door Rini de Koster, die als spelend lid, bestuurslid en productieleider bij MTZ betrokken is. Het verhaal is gebaseerd op historische feiten over de MENS Michiel de Ruyter, een man die gevangen zit tussen het verantwoordelijkheidsgevoel ten opzichte van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en zijn gezin. De muziek is speciaal gecomponeerd door Hans Laureyn. Hij vond zijn inspiratie hiervoor onder meer in een bezoek aan Chatham waar een van de meest legendarische zeeslagen uit de Nederlandse geschiedenis heeft plaatsgevonden. De spiegel staat centraal in de muziek. De spiegel van het vlaggenschip van de Engelse vloot gold voor Michiel de Ruyter als grootste triomf. In het verhaal van de musical geeft die spiegel ook het begin aan van het onheilspellende einde.

Naast een scheepsterm geldt ‘een spiegel’ ook in de muziek als belangrijke term. In de compositie van Laureyn zal de muziek ook steeds gespiegeld worden op allerlei manieren. Verder laat de componist weten dat de muziek een evenwicht zal bieden tussen enerzijds de ruwheid van de zee en het zeemansleven enerzijds en anderzijds de angst en twijfel bij Michiel. Ook de innerlijke tweestrijd tussen Michiels verantwoordelijkheden om het land te dienen en zijn nood aan rust binnen de familie geldt als belangrijk contrast. De regie wordt gevoerd door Hugo Segers en Iris Veekens zorgt voor de choreografie.

De première van deze grote jubileumproductie staat gepland op 20 maart 2020 in De Mythe in Goes. De kaartverkoop loopt via www.zeelandtheaters.nl en www.muziektheaterzeeland.nl

Kou dringt door vette lach heen

Scène uit ‘Winterbloemen’ (foto: Harry de Visser)

GEZIEN: Zaterdag 23 maart 2019 ‘Winterbloemen’ van Peer Wittenbols door Het Middelburgs Theater , Minitheater; regie: Katinka van den Dool; spel: Chantal Minnaard, Carla Roghair, Simone Adriaanse, Jeanine Sinke.

‘Winterbloemen’ wordt omschreven als een wrange komedie en die titel dekt precies de lading. De humor vloeit rijkelijk en er valt dan ook veel te lachen. Een beetje te veel zelfs, had ik het gevoel tijdens de première. Want hoe hilarisch de teksten soms ook zijn, daaronder schrijnt het behoorlijk en ook die pijn verdient een plek. Maar goed, het publiek kun je niet regisseren. Het zal bij elke voorstelling van de sfeer in de zaal afhangen hoe de balans tussen humor en tragiek zal uitpakken.
Aan de vier speelsters zal het niet liggen. Zij schakelen lustig tussen vrolijkheid, satire, boosheid, verdriet en eerlijke bekentenissen. Ze zijn op weg naar een luxe wellness-oord in de Ardennen. Ze gaan een feestelijke punt zetten achter een emotionele periode van een van hen. Ze verdwalen echter in een sneeuwstorm, hun auto’s knallen op elkaar en raken total loss. Zelf lijken ze volledig ongedeerd. Nu is het wachten op verlossing. Het wordt een gedenkwaardige en bewogen nacht waarin zo goed als niets van het leven onbesproken blijft.
Eerder constateerde ik al eens dat Peer Wittenbols een meester is in het schrijven van heerlijke dialogen, maar dat hij niet uitblinkt in het maken van een afgeronde dramaturgische spanningsboog. Dat biedt een extra uitdaging aan de speelsters. Zij moeten de vaart erin houden en daarmee ook de ontwikkelingen van het verhaal zelf creëren. Dat gaat ze goed af. Met name Carla Roghair en Simone Adriaanse blinken uit met natuurlijk spel en perfecte timing. Het gehele viertal biedt een mooi gevarieerd boeket aan winterbloemen, ofwel: boeiende vrouwen met ieder haar persoonlijke geheimen, frustraties en verlangens.
De vormgeving in alle facetten – kleding, decor, belichting – verdient een extra vermelding. Alles draagt bij aan het creëren van de juiste sfeer. Dat geldt ook voor de inventieve regievondsten, zoals onder meer de scènes van de autotocht in de sneeuwstorm.
De kou weet uiteindelijk toch wel door de vette lach heen te breken. En als tenslotte de stilte valt, trilt de echo van de lacht nog even na. En dat biedt troost…..

‘Winterbloemen’ in het Minitheater Middelburg is nog te zien elk weekend t/m 14 april. Zie voor speellijst en reserveringen: http://www.middelburgsminitheater.nl