Alain Verdier presenteert nieuwe CD

ZIERIKZEE – Veelzijdig kunstenaar Alain Verdier, van oorsprong afkomstig uit Frankrijk, maar al jaren woonachtig in Zierikzee, presenteert vrijdag 24 januari zijn nieuwe cd Évidences. Dat doet hij vanaf 17.30 uur in Platenlounge Marmur aan het Havenplein in Zierikzee.

Alain Verdier is actief in meerdere kunstuitingen. Zo kan hij bogen op een lange carrière als kunstfotograaf en werkte hij mee aan campagnes voor onder meer Dior, Chacharel, Vogue en Cosmopolitan. Daarnaast manifesteerde hij zich als filmmaker, auteur en muzikant. Hij omschrijft zichzelf als een ‘Don Quichot, een beetje rebels en steeds op zoek naar de onbereikbare ster’. ,,Misschien heb ik mijn aparte artistieke carrière wel te danken aan mijn ongewone geboorte. Die gebeurde met spoed tijdens een koude winteravond op de keukentafel’’, grapt Verdier.

De laatste jaren houdt hij zich steeds meer met muziek bezig. Hij werd in de sixties al bekend met de groep The Shakes,  voorlopers van de psychedelica. In 2013 kwam van deze band onder Starman Records nog een vinyluitgave op de markt. In 2015 profileerde Verdier zich als auteur, componist en producer voor een album van zijn groep Antidote dat hij maakte samen met zangeres Khadija Othman.

 Op het album Évidences laat Verdier het publiek kennismaken met een serie nooit eerder uitgebrachte en geremasterde songs. Zijn zelfgeschreven teksten en composities laveren tussen kleurrijke poëzie en strak proza, gezongen en soms half gesproken. Hij bespeelt bas- en ritmegitaar, drums en percussie, piano en orgel. Verdier vertolkt alle nummers zelf, maar bij verschillende songs maakt hij gebruik van zang van koren op de achtergrond.

En toen was er…….koffie

Scène uit ‘Wat jij niet ziet’. 

GEZIEN: Vrijdag 17 januari 2020, Minitheater Middelburg, ‘Wat jij niet ziet’ – Mark van den Reek; Toneelvereniging Pauze; regie: Ineke Verduijn; spel: Johnny de Jonge, Johanna Smit, Finie Groenewoud, Inez van Schie, Desiree van der Werf, Michel Hoogerland, Marjolein de Rijke.

Inzet, enthousiasme en doorzettingsvermogen zijn predicaten waar TV Pauze mee mag pronken. De groep krijgt het steeds weer voor elkaar elk jaar in het derde weekend van januari een avondvullende voorstelling op te voeren. Dat kan dan in het Minitheater net tussen de eindejaars- en voorjaarsvoorstelling van het Middelburgs Theater in. Want….een eigen opvoeringsplek heeft TV Pauze niet. Alleen een ruimte om te repeteren al is die niet groot en lastig ingedeeld. Daardoor laat Pauze zich niet uit het veld slaan, ook niet door het feit dat het soms flink zoeken is om elk jaar weer een regisseur te vinden die de artistieke kar wil trekken.

Waarom zo’n lange inleiding? Om mijn waardering voor TV Pauze eens goed te benadrukken. En om het gemor dat nog volgt iets verzachten? Ja, dat ook wellicht. Want de eerlijkheid gebiedt te constateren dat ‘Wat jij niet ziet’ het succes van de voorstelling van vorig jaar ‘Het Diner’ niet kan evenaren. Dat heeft in de eerste plaats met de stukkeuze te maken, want Mark van den Reek heeft met zijn tragikomedie ‘Wat jij niet ziet’ een wat zwalkend stuk afgeleverd. De auteur hinkte blijkbaar op twee gedachten: het moet humoristisch zijn, maar het moet ook een serieuze onderlaag hebben. O, ja en laat ik er ook nog wat hedendaags ‘MeToo-gedoe’ in stoppen. Daarmee sta je als regisseur voor lastige keuzes. Ineke Verduijn heeft ervoor gekozen het gewicht wat meer op ‘tragi’ dan op ‘komedie’ te leggen. Een logisch gevolg van die keuze is dan dat de personages vrij realistisch worden neergezet. Terwijl de situatie echter vrij absurd is en juist uitnodigt om met die personages wat uitvergroot uit te pakken.

Het verhaal speelt zich af in de docentenkamer van een middelbare school. De leraren lopen in en uit om voorafgaand aan de les of tijdens een tussenuur even een bekertje koffie te nuttigen. En….koffie is er, in grote hoeveelheden. Hilarisch zelfs hoeveel bekertjes koffie er worden gedronken, zoveel zelfs dat de vraag ‘zal ik een kopje thee voor je inschenken?’ een lach opwekt. Komisch ook dat die koffiekan maar niet leeg blijkt te komen. Een gemiste kans dat dit onbedoeld grappig is, want ook hier ligt een uitdaging om dat hele koffie-gedoe veel grotesker te maken. Zo zijn er meer situaties die meer absurditeit behoeven. Gelukkig schieten enkele docenten in hun verbeten strijd om de nieuwe conrector te worden wel af en toe lekker door. Vooral Inez van Schie weet als lerares Nederlands een mooi evenwicht te vinden tussen ‘over de top’ spelen en toch een geloofwaardig personage blijven.

Meer durf en meer overdrijving had ‘Wat jij niet ziet’ dus wellicht ten goede kunnen komen. Daar tegenover staat dat de cast enorm veel spelplezier uitstraalt en dat alle spelers goed bewust zijn van hun taak: een geloofwaardig personage neerzetten met verlangens, ambities en geheimen. Daarmee weten ze de spanning wel goed vast te houden. Want, eerlijk is eerlijk, als toeschouwers wil je natuurlijk wel weten hoe het nou afloopt voor conrector Hans die met pensioen gaat. Verdient hij een mooi afscheidsfeest of zit er te veel smet op zijn verleden?

‘Wat jij niet ziet’ wordt nog opgevoerd: vanavond (18 jan.) om 20.00 uur en morgen (19 jan.) om 14.30 uur in het Minitheater, Verwerijstraat 53, Middelburg.

Ode aan het maken van een voorstelling, ode aan de fantasie

Tegen zijn zin in moet Lev van zijn vader op zwemtraining bij de beroemde zwemkampioen Boris. Maar Boris is een verschrikkelijke badmeester. Hij is supergemeen tegen kinderen en er zijn belachelijke strenge regels. Ze noemen hem stiekem Brulboei. Lev ontdekt dat Brulboei een kind heeft ontvoerd. Met zijn buurmeisje Lita komt hij in actie.

Dit betreft, heel kort weergegeven, het verhaal in de nieuwe voorstelling ‘De verschrikkelijke badmeester’ van het Zeeuwse theatergezelschap Theaterloods B. Deze voorstelling is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jozua Douglas.

Achter deze nieuwe productie van Theaterloods B gaat een groter project schuil, te weten: een ode aan het maken van een voorstelling, een ode aan de fantasie. Het gaat om een project dat Theaterloods B in samenwerking met de Jeugdtheaterschool Zeeland (JTSZ) heeft opgezet. Donderdag 16 januari 2020 geven zij om 13.00 uur en om 16.00 uur een voorstelling in Podium ’t Beest voor cursisten van de JTSZ en voor leerlingen van een basisschool in Goes. Het gaat om een spannende komedie voor het primair onderwijs vanaf groep 5 t/m groep 8. De oudere kinderen kunnen met de vorm van de voorstelling aan het werk: hoe vertel je een verhaal met veel personages met slechts twee acteurs? Deze uitdaging gingen ook de acteurs samen met de regisseur aan. Ze hopen hiermee de kinderen te kunnen inspireren om zelf theater te gaan maken of aan het spelen te krijgen. In het repetitieproces kunnen de leerlingen van de Jeugdtheaterschool Zeeland een repetitie bijwonen en een try-out.

Met snorren, petjes, speelgoedautootjes , geluidseffecten, handpoppen en razendsnelle kostuumwisselingen creëren de acteurs een wereld waarin ongelooflijk veel gebeurt en waar niets onmogelijk lijkt. Het is een spannende komedie over een verschrikkelijke badmeester, over zielige zeehondjes, over akelige ouders, over verraad, over stoer doen, over een heldin en ook over twee beste vrienden.

De twee acteurs zijn: Oscar Postema en Annemarike Ruitenbeek, de regie is van Josien de Graaf. Na de eerste presentatie donderdag in ’t Beest in Goes wordt ‘De verschrikkelijke badmeester op 27 januari landelijk aangeboden op de zogeheten etalagedagen van het impresariaat Uit de Kunst in Het Posttheater in Arnhem. Scholen kunnen de voorstelling boeken vanaf februari 2020 en tevens een workshop aanvragen die hierop aansluit. Deze wordt verzorgd door medewerkers van de Jeugdtheaterschool Zeeland.

Voor meer informatie: artistiek leider van Theaterloods-B Oscar Postema, postema@zeelandnet.nl of raadpleeg de website: www.theaterloods-b.nl

 

Toneel Steen graaft in de kelder

SINT JANSTEEN – Na de zeer succesvolle jubileumproductie ‘Scrooge’ ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Toneel Steen eind 2017/begin 2018 in de kerk van Sint Jansteen, heeft deze toneelvereniging de traditie weer opgepakt van het spelen van een klucht elk jaar vanaf half januari. Na de succesvolle reeks met ‘Calendar Girls’ is dit keer de keus gevallen op ‘De Kat in de kelder’ van Pol Anrys onder de regie van Christian Mac Taggart-Verwer.

Deze klucht gaat over een kansarm gezin dat gaat wonen in een kelder bij een ex-majoor en zijn chagrijnige zus. Dat huis staat naast een bankgebouw. Zoon Felix beschouwt dat als een geweldige uitdaging om die ‘kansarme situatie’ van het gezin eens wat te verbeteren. Hij graaft een tunnel! Dan ziet hij zich wel voor wat problemen geplaatst, want waar laat hij al dat zand en hoe verklaart hij het lawaai van de drilboor? Het leidt voor het publiek tot hilarische situaties, zeker door toedoen van moeder Madeleine, die nogal verrassend uit de hoek kan komen. Dan wordt ook de inwonende schoonzus nog eens verliefd en is er nog iets met een kat.

De voorstellingen worden gegeven op: za 18 en zon 19 januari in De Warande in Sint Jansteen (20.00 uur), op vr 24 en za 25 januari in De Halle in Axel (20.00 uur), op za 1 feb (20.00 uur) en zon. 2 feb (14.30 uur) in Den Dullaert in Hulst en op za. 8 feb in De Vlaschaard in Koewacht (20.00 uur). De toegangsprijs is € 10,–. Kaarten zijn te bestellen via www.toneelsteen.nl of tel. Via Linda Buys-Smet: 0114-316703.

Lessen bij Pauze: Wat jij niet ziet, is er wel

MIDDELBURG – Hoe verloopt de laatste schooldag voor de zomervakantie in de docentenkamer van een middelbare school? De spanningen lopen aardig op tijdens de voorbereidingen op het afscheidsfeest die avond van de populaire en succesvolle conrector Hans. Ook de nieuwe conrector zal worden benoemd. Toneelvereniging Pauze uit Middelburg schotelt deze situatie voor in de tragikomedie ‘Wat jij niet ziet’ van Mark van den Reek, onder regie van Ineke Verduijn.

Dit toneelstuk biedt een verhaal in acht lesuren over beeldvorming. Over de onhebbelijke menselijke neiging het onbekende zelf maar in te vullen. Over de spanning tussen het weten en vermoeden. De voorstellingen van ‘Wat jij niet ziet’ zijn op vrijdagavond 17 en zaterdagavond 18 januari, aanvang 20.00 uur en zondagmiddag 19 januari, aanvang 14.30 uur in het Minitheater, Verwerijstraat 53 in Middelburg. Toegangskaarten à € 10,– kunnen worden gereserveerd via info@toneelverenigingpauze.nl of 06-12620075. Kaarten zijn vanaf een uur voor aanvang ook aan de kassa van het Minitheater verkrijgbaar.

De favoriete film van Nelleke Tamerus

Nelleke Tamerus uit Zierikzee is donderdagavond 16 januari 2020 de centrale gast in de tweede aflevering van ‘De Keuze van….’ dit seizoen in Filmtheater fiZi in Zierikzee. Nelleke is bij velen bekend als actrice en regisseur bij Theatergroep Zierik. Verder is zij als theatermaakster betrokken bij projecten van onder meer Koor Waisisi en De Rederijkers Zierikzee. Veel motorrijders in stad, regio en ver daarbuiten kennen haar natuurlijk ook als onderneemster bij Tamerus Motorservice, het bedrijf in Zierikzee dat zij vele jaren samen met haar man heeft geleid, maar waar zij aan het einde van 2019 mee zijn gestopt.  Als centrale gast in ‘De Keuze van…’ heeft Nelleke gekozen voor de film ‘Capharnaüm’.  In een gesprek voorafgaand aan de filmvertoning vertelt Nelleke over de motivatie voor deze keuze en over haar passie als theatermaakster.

Haar favoriete film werd het afgelopen jaar al eerder in fiZi vertoond en maakte toen diepe indruk. Diverse keren kregen wij ook de vraag of ‘Capharnaüm’ wellicht nog een keer vertoond kon worden. Dankzij Nelleke gaat dat nu dus gebeuren. Het verhaal gaat over het jongetje Zaïn in Beirout. Hij staat voor de rechtbank, want hij klaagt zijn ouders aan omdat zij hebben op de wereld hebben gezet. Hij verwijt hen dat ze hem het leven hebben gegeven, zonder dat ze in staat waren werkelijk voor hem te zorgen. De film van regisseur Nadine Labaki (Caramel) is een indringend portret over ouderschap en overleven in de armste wijken van Libanon, verteld door de ogen van een kind. Zain (Zain Al Rafeea) slijt zijn dagen in de straten van de Libanese hoofdstad Beiroet. Als oudste kind van het gezin is het zijn taak om te werken om te helpen het gezin te onderhouden. Wanneer zijn zusje wordt uitgehuwelijkt aan een oudere lokale groenteboer, besluit Zain weg te lopen van huis. Dit leidt tot een ongelooflijke roadtrip, met nieuwe vriendschappen en alles beslissende keuzes. Capharnaüm ging in première op het Filmfestival van Cannes. De cast bestaat veelal uit amateuracteurs en met name Zain Al Rafeea wordt geprezen om zijn sterke acteerprestaties. Voor reserveringen: www.fizi.nl

 

Prikkelende inleiding bij ‘Honeyland’

Voorzitter Helle van der Roest tijdens een presentatiedag van de Imkervereniging Schouwen-Duiveland. 

ZIERIKZEE – Het is voorzitter Helle van der Roest van de Imkervereniging afdeling Schouwen-Duiveland wel toevertrouwd een prikkelende inleiding te geven over het houden van bijen. Hij doet dat woensdagavond 15 januari 20.00 uur in filmtheater fiZi in Zierikzee voorafgaand aan de vertoning van de documentaire ‘Honeyland’ van Tamara Kotevska en Ljubomir Stefanov.

Deze filmmakers werden voor hun indrukwekkende documentaire beloond met elf internationale awards en drie prijzen op het vermaarde Sundance Festival. De cineasten volgden drie jaar lang de vrouw Hatidze, die in een huisje in Noord-Macedonië woont, samen met haar zieke moeder. Haar leven, haar passie en haar inkomen zijn de wilde bijen die ze met veel zorg en volgens oude tradities teelt. Terwijl ze voor de bijen zingt, zoekt ze op steile bergflanken rustig de honingraten uit, zonder noemenswaardige bescherming.

Het bijenhouden op Schouwen-Duiveland gaat heel anders. Daar gaat Helle van der Roest voorafgaand aan ‘Honeyland’ enthousiast over vertellen. Ook over de ambitieuze doelstelling om van dit eiland de meest bij-vriendelijke gemeente te maken. Voor reserveringen: www.fizi.nl

Ellen Foley op TV, later live in fiZi

De bekende zangeres Ellen Foley, bekend van de megahit ‘Paradise by the dashboard light’ met Meatloaf, maakt het komend jaar, op zondagmiddag 24 mei, voor de tweede keer haar opwachting in filmtheater fiZi in Zierikzee met een spetterend optreden. Veel eerder al, op oudejaarsavond, krijgt Foley volop aandacht in het televisieprogramma Top 2000 A Gogo vanaf 19.25 uur op Nederland 3.

In augustus 2018 zorgde Ellen Foley voor twee uitverkochte, succesvolle concerten in fiZi. In 2020 doet zij voor de vierde maal tijdens een tournee Nederland aan en zal dan ook weer te zien en te horen zijn in fiZi, op 24 mei dus.

Zij geeft daar vanaf 14.30 uur een intiem concert voor maximaal honderd bezoekers. Foley koos in 1977, ondanks het grote succes met Meatloaf, toch voor een carrière als solo-artieste. Met succes, want zij scoorde nummer één hits met onder meer What’s a matter baby en We belong to the night. Zij had een stormachtige relatie met Mick Jones van The Clash, die haar tweede solo-album produceerde en die met haar onder meer het duet Hitsville U.K. op het Sandinista album van The Clash opnam. Foley leverde ook belangrijke vocale bijdragen op de albums You’re never alone with a schizophrenic van Ian Hunter en Body and soul van Joe Jackson.
Ellen Foley treedt nu nog steeds op met haar eigen band ‘Ellen Foley and The Worried Men’. Ze nam een nieuw studio-album op, About Time, dat in de Benelux in 2015 werd uitgebracht.

Dik Trom door dik en dun

Dik Trom (Sitah Lampert) en Lieve (Astrid de Buck) op de fiets en ze zijn verliefd. (foto William Wagenaar). 

Gezien: Zaterdagavond 21 december, Minitheater Middelburg: ‘Dik Trom’, Middelburgs Theater; regie en bewerking: Derek Meijer; liedteksten: Marianne Sinke; spel: Kees Baijens, Astrid de Buck, René de Jonge, Sitah Lampert, Carla Roghair, Marianne Sinke, Nina Strous, Roelie van de Velde; Liedteksten: Marianne Sinke.

Gezellige mensen, dat gezinnetje Trom met vader, moeder en zoon Dik. Ze houden van lekker voesel bereiden én van eten. De slagroom, de saucijzenbroodjes en vooral de hotdogs laten zij zich goed smaken. Dik wordt dan ook op z’n slofjes winnaar bij de wedstrijd marshmallows eten. Niemand in het dorp Dikkedam die eens een kanttekening plaatst bij deze manier van leven. Dat ze wel erg veel vet eten en dat zo dik worden toch echt niet gezond is. Niemand, want in Dikkedam wonen alleen maar dikke en heel gezellige mensen.

Dat is heel anders in Dunhoven, moet de familie Trom ervaren als ze hebben besloten daar een restaurant te beginnen. Daar zit niemand te wachten op de menukaart van vader Trom met aardbeienbavarois, chocolademousse, crème brûlee en een tweede toetje gratis. In Dunhoven worden strenge diëten gevolgd onder leiding van de fanatieke Sonja Slager en daar wordt dagelijks getraind in de sportschool van de gespierde eigenaar Rolf. Als dat je buren zijn, maak je als calorierijk restaurant weinig kans van slagen. Moeder Trom komt als eerste tot besef dat het roer moet worden omgegooid, vooral ook omdat ze buurman Rolf wel leuk en charmant vindt. Vader Trom gaat wel schoorvoetend mee met de omschakeling naar rabarbershakes en groentensalades, maar blijft zelf toch een overtuigde lekkerbek. Dat laatste geldt ook voor zoon Dik, maar hij krijgt het wel extra moeilijk als hij verliefd wordt op het mooie, slanke meisje Lieve, de dochter van die strenge Sonja Slager.

Buurman Rolf (René de Jonge) van de sportschool en de fanatieke afslank buurvrouw Sonja Slager (Marianne Sinke). (foto William Wagenaar)

Dik Trom moet in meerdere opzichten door dik en dun en dat alles levert een vrolijke familievoorstelling op met snel wisselende scènes met enkele kostelijke dubbelrollen waarvoor vaak heel snel moet worden verkleed. De personages zijn, of ze nou dun of dik zijn, allen lekker vet aangezet en de spelers gooien zich met volle overtuiging in hun rol. Derek Meijer bekeek intensief de filmversie van ‘Dik Trom’, baseerde zich voor een groot deel op de toneeltekst die Catrien van der Molen schreef, maar liet er vervolgens een eigen bewerking op los die prima past voor deze familievoorstelling. Een belangrijke meerwaarde krijgt de voorstelling door de liedjes die zijn toegevoegd met de lekker bekkende teksten die Marianne Sinke daarvoor schreef. Steeds als er weer een nummer wordt ingezet krijgt de voorstelling een extra boost, mede door de grappige choreografie.

Aan het einde van de voorstelling kunnen dikke en dunne inwoners vrolijk met elkaar dansen. (foto William Wagenaar)

Als deze familievoorstelling al een boodschap heeft, dan zit hij wat verstopt in de korte toespraak die het meisje Lieve aan het einde houdt. Dun of dik, elk mens mag er zijn en gezond leven is natuurlijk goed, maar dat wil niet zeggen dat je helemaal nooit een hotdog zou mogen eten. Zoiets….!

‘Dik Trom’ heeft niks met Kerstmis te maken, de zomerspelen hebben een grotere rol in deze voorstelling, maar het is wel een aanrader om er tijdens de kerstvakantie een keer naar toe te gaan. En het Minitheater zelf biedt kerstsfeer in overvloed en …..na afloop zijn er hotdogs!

‘Dik Trom’ is nog t/m zondag 5 januari te zien in het Minitheater. Voor speellijst en kaartverkoop: www.middelburgsminitheater.nl

 

Band Kaviaar houdt traditie in ere

De leden van Kaviaar hier nog tussen de voorjaarsbloesem, vlnr. Jaap Verseput, Rudy Klippel, Brian Martens, Stefan Fokker en voorop Willem van Maanen.

Een feestelijke concert van de band Kaviaar met verrassende muziek én beeld in de dagen tussen kerst en de jaarwisseling hoort tot de vaste tradities in filmtheater fiZi in Zierikzee. Dat gaat dit jaar plaatsvinden op vrijdagavond 27 december.

Voor de Kaviaar was de presentatie van de dubbel LP ‘320’ gram in augustus een hoogtepunt het afgelopen jaar. Tijdens het eindejaarsconcert in fiZi spelen de bandleden natuurlijk een aantal nummers van deze gloednieuwe LP. Kaviaar maakt muziek bij beeld en beeld bij muziek. Het belooft een programma te worden met tal van invalshoeken: poëtisch, hemels, documentair, Zeeuws; over grond, aarde en underground; in, op en onder water; vette bassen, met striptekeningen, lyrische piano en de Zeelandbrug, straf drumwerk en thrillers, cultfilms in combinatie met verfijnd en grofkorrelig gitaargeluid. Het beeld en de bijhorende sound worden als instrument ingezet. Wie al eerder een optreden van Kaviaar bijwoonde, weet een klein beetje wat er te verwachten valt. Een klein beetje, want de band staat altijd weer voor het bieden van verrassingen. Wie Kaviaar nog niet kent, kan nu kennis maken tijdens een eenmalig concert op vrijdagavond 27 december, omlijst met bubbels en babbels. Kaviaar wordt gevormd door: Willem van Maanen (piano), Stefan Fokker (gitaar), Rudy Klippel (bas), Brian Martens (drums en beatbox), Jaap Verseput (sax en beeld). Het optreden begint om 20.00 uur. Reserveren: http://www.fizi.nl

Dikke familie Trom in het Minitheater

De familie Trom gaat verhuizen van Dikkedam naar Dunhoven (foto: Toby Hamelink).

MIDDELBURG – Traditiegetrouw pakt het Middelburgs Theater ook dit keer aan het einde van het jaar weer uit met een vrolijke familievoorstelling voor iedereen vanaf 6 jaar. De keus gevallen op ‘Dik Trom’ onder bewerking en regie van Derek Meijer, met dank aan Catrien van der Molen voor het script. De show is gebaseerd op de gelijknamige film.

‘Dik Trom’ wordt vanaf zaterdag 21 december 11 keer gespeeld in het Minitheater aan de Verwerijstraat 53 in Middelburg. Dik Trom is een vrolijke, eerlijke, maar vooral ook gezette jongen. Samen met zijn ouders woont hij heel gezellig in Dikkedam, waar iedereen net zo dik en uitbundig is als hij. Het is er elke dag feest. Dik’s gelukkige leventje verandert als de familie gaat verhuizen naar Dunhoven, waar zijn vader een restaurant begint. In Dunhoven is niemand uitbundig of dik. Iedereen is alleen maar bezig met uiterlijk, gezondheid en sport. De bewoners zitten ook niet te wachten op die dikke familie Trom en hun restaurant vol calorieën. Dik wordt zich voor het eerst van zijn leven bewust van zijn omvang. Helemaal als hij verliefd wordt op Lieve, het dunste meisje van heel Dunhoven.

De rollen worden gespeeld door: Kees Baijens, Astrid de Buck, René de Jonge, Sitah Lampert, Carla Roghair, Marianne Sinke, Nina Strous, Roelie van de Velde; Liedteksten: Marianne Sinke; regie-assistent: Bob van Schuylenburch; decor: Gerard van der Bliek, Frans Hennekam, Adriaan Machielse.

Za. 21 dec. (première), Minitheater Middelburg, 14.30 u en 19.00 uur; daar ook t/m 5 januari; zie: www.middelburgsminitheater.nl

 

 

Beaudil Elzenga laat Janis Joplin herleven

Beaudil Elzenga in de voorstelling ‘JANIS’ (foto theaterproductiehuis Zeelandia)

Theaterproductiehuis Zeelandia biedt de jonge actrice Beaudil Elzenga de ruimte voor het brengen van de muziektheatervoorstelling ‘JANIS’, die op 20 februari in première gaat in poppodium De Spot in Middelburg. JANIS is een muziektheatervoorstelling over de zoektocht naar erkenning, het vluchten in verslaving en het leven van bed naar bed van de beroemde blueszangeres Janis Joplin die 50 jaar geleden op 27-jarige leeftijd overleed.
Beaudil Elzenga brengt een muzikale ode aan Janis, aan de vrouw, het meisje uit Texas, de legende, the Rose, the Queen, the Pearl. En vooral het hart en daardoor haar blues. De tekst is van Gerardjan Rijnders en de muziek van Stijn Hoes en Rutger Martens

Beaudil Elzenga groeide op in Middelburg en vertrok op 16-jarige leeftijd naar de Randstad om haar droom om actrice te worden waar te maken. Ze studeerde in 2016 af aan de Toneelacademie Amsterdam en speelde onder andere bij Toneelgroep de Appel en Dégradé, had de hoofdrol in de bekroonde kortfilm Aimee en voor haar beruchte gastrol in GTST werd zij in 2018 genomineerd voor de Zilveren Televizier-Ster. Met JANIS keert Beaudil terug naar het Zeeuwse en maakt ze haar eerste eigen muziektheatervoorstelling, geïnspireerd dus op het leven en het werk van de beroemde Amerikaanse zangeres Janis Joplin. De tournee loopt t/m 25 april. Voor nadere informatie: http://www.theaterzeelandia.nl

Erik de Bruyn laat zich weer horen met PEG WHALES

De Zeeuws-Amsterdamse band PEG WHALES heeft zojuist zijn tweede EP uitgebracht met als titel ‘Alaska Woods’. PEG WHALES is de band van de oorspronkelijk uit Zeeland afkomstige Erik de Bruyn, zanger/gitarist en vooral ook filmmaker (Wilde Mossels, J. Kessels, Hope en recentelijk de mysteriethrillerserie Grenslanders, die in België een miljoenenpubliek trok).

Met hulp van engineer/producer/drummer Willy Berrevoets ( Nuff Said, Surrender ), namen de PEG WHALES  inmiddels negen songs op in de Avalanche Studio in Oost Souburg.

Eerder dit jaar, op 29 maart 2019 werd de single Josie Girl uitgebracht op Spotify en alle andere online musicservices, daarna volgden de EP  ’STROMBOLI’ en in en na de zomer de singles  Angel Train en Turning Doors. 

Deze singles worden nu op de EP Alaska Woods vergezeld  door de rockende Oceans Rise en het door de desolate noordelijke ijsvlaktes geïnspireerde To Get Away.

PEG WHALES bestaat uit: Matthijs Hoitsma ( the Pheromones ); gitaar, Mark Verboven; bas, Emiel van Rijthoven ( Waylon); keyboards, Willy Berrevoets; drums & backing vocals en Erik de Bruyn; gitaar en zang.

https://open.spotify.com/album/1ZaNRHOy7H2FikPUDW9XwZ?si=kgnhFPAtTDC5sg-ib_KcdQ.

Via Tunecore wordt het nummer verspreid over Spotify, iTunes music, Amazon, Deezer, Google Play en andere online stores.

 

Prijswinnende filmmakers in fiZi

Ans Schilders in de korte film ‘Hawkeyes’. 

ZIERIKZEE – Zeeland telt een aantal zeer enthousiaste en talentvolle (amateur)filmmakers en filmspelers van wie sommigen ook de stap naar een professionele opleiding hebben gemaakt. Zondagavond 1 december onthaalt fiZi vijf mensen die iets van hun werk komen laten zien en erover zullen vertellen. Onder de titel ‘Zeeuws Kort’ worden vijf korte films vertoond, steeds vooraf gegaan door korte gesprekjes met de makers en/of de spelers daarin.

Op het programma staat de film ‘IJskoud’ van regisseur Lennart Gosman. Deze korte film werd uitgeroepen tot beste film die in de afgelopen tien jaar werd gemaakt tijdens de Zeeuwse FilmStarZ competities. Een andere winnaar betreft Michèle Soudijn. Zij kreeg de prijs voor ‘Beste Actrice’ voor haar hoofdrol in de korte film ‘De Wensmoeder’. Ook deze film wordt vertoond en Michèle is aanwezig om over haar aandeel daarin te vertellen.

Hans Doodkorte in de korte film ‘IJS

Verder zal actrice en filmmaakster Ans Schilders aanwezig zijn. Zij speelt in de film Hawkeyes van regisseur Christianne Altena, die er ook zal zijn deze avond. Tevens maakte Ans Schilders de film ‘Op de helling, tien jaar later’ over herinneringen aan het bedrijf De Koninklijke Schelde in Vlissingen. De avond begint overigens met een opmerkelijk filmpje met als titel ‘Kerst met Guus’. Dat is het resultaat van een studieopdracht van Christianne Altena en Lennart Gosman tijdens hun filmopleiding in Antwerpen. Samen met medestudenten moesten zij, zonder enige voorbereiding vooraf, in één week tijd dit filmpje maken. In fiZi vertellen zij over dit ‘snelkookpan proces’ en tonen zij het resultaat. De ‘Zeeuws Kort’ avond begint om 20.00 uur; reserveringen: www.fizi.nl

Programma-overzicht:

Scène uit de korte film ‘De Wensmoeder’. 

Kerst met Guus – Regie: Lennart Gosman, Christianne Altena, Dirk Elsen
Guus is een beeld dat voor de kerstdagen plaats moet maken voor een kerstboom en zomaar op straat gezet wordt door de eigenaar.

Hawkeyes (15 minuten) – Regie: Christianne Altena.
Een gedreven ornitholoog en zijn moeder nuttigen een bijzonder avondmaal.

IJskoud (12 minuten) – Regie: Lennart Gosman.
Willem maakt vreemde keuzes na het plotselinge overlijden van zijn vrouw. Afscheid nemen is geen optie. (Winnaar Gouden Zeester 2014).

Op de helling, tien jaar later (20 minuten) – Regie: Ans en Rini Schilders.
Oud-medewerker van de Koninklijke Maatschappij De Schelde in Vlissingen Willem C. Murre pleitte jarenlang voor een monument als blijvende herinnering aan dit bedrijf.

De Wensmoeder (12 minuten) – Regie: Daphne Koelma en Rein Borcheld. Met in de hoofdrollen Michèle Soudijn en Pim de Bruijn.
Een ongehuwde vrouw met vurige kinderwens gaat op zoek naar een spermadonor en krijgt te maken met een zeer opmerkelijke reactie. (Winnaar Gouden Zeester 2013).

Ballustrada contra Dichter des Vaderlands

Tsead Bruinja, de huidige Dichter des Vaderlands wordt flink de maat genomen in het zojuist verschenen najaarsdubbelnummer van jaargang 33 van het literaire tijdschrijf Ballustrada in Zeeland. Minor, de vaste columnist van Ballustrada rekent af met Bruinja wegens diens, volgens hem, activistische opstelling en veilige politieke correcte meningen.

Wat zit Minor nou precies zo dwars? De columnist constateert de Dichter des Vaderlands er kennelijk niet is voor de hele Nederlandse bevolking, maar zich enkel richt tot zijn elitaire achterban. ‘Waarom overschreeuwt deze dichter zich zo?’ vraagt Minor zich af. ‘Wil hij de Majakovski van de diverse grachtengordels worden?’

Verderop in het nummer staat wél een gedicht van dezelfde Tsead Bruinja. Dat dan weer wel, want Ballustrada wil blijkbaar toch graag ook een tikkeltje ongrijpbaar blijven. De inhoud van deze editie schiet volgens de redactie zelf ‘alle kanten’ op. Dit in tegenstelling tot de voorgaande thema-uitgave ‘In Holland staat een huis’. Bert Bevers maakte met twintig Limburgse dichters uit Nederland en België een boeiende aflevering van Laaglandse Poëzie. Willem G. Westeijn vertaalde werk van de hier nauwelijks bekende Russische dichter Leonid Aronzon, die in 1970 jong overleed.

Voorts allerhande poëzie en proza in deze 124 pagina’s tellende editie, zoals essays van Pieter Sierdsma en Reinold Widemann over de ongelijke grootheden Bob den Uyl en J. L. Borges. Redacteur Johan Everaers volgt de avonturen van de hond van Sisyphus, André van der Veeke besteedt aandacht aan dichter, essayist en medewerker van Ballustrada Lou Vleugelhof, die op 25 mei van dit jaar overleed. Renaat Ramon interviewt K. Schippers over aspecten van zijn proza. Ballustrada-vormgever Ko de Jonge presenteert in zijn nieuwe serie beeldend werk van Jorieke Rottier (uit Untitled).

 

De Verdieping: ‘De Jossen’, ‘De Kus’ en Poëzie/Muziek

Het lijkt veilig en vertrouwd bij ‘De Jossen'(Peter Kouijzer)

ZIERIKZEE – In Theater De Verdieping, het thuishonk van Theatergroep Zierik valt de komende tijd veel te beleven. In de eerste plaats zijn er het komend weekend – vrijdagavond 15, zaterdagavond 16 en zondagmiddag 17 november – nog voorstellingen te zien van het toneelstuk ‘De Jossen’ van Theatergroep Zierik. Het stuk is geschreven door Tom Lanoye en bewerkt en geregisseerd door Nelleke Tamerus. Het verhaal in deze absurdistische komedie draait om de vraag hoe veilig voelen we ons binnen een groep? Delen we alle meningen die deze groep eensluidend verkondigt of denken we ook wel eens iets anders. Hoe fijn is het in een groep opgenomen te zijn?  Waarom zou je jezelf vrijwillig uit de bescherming van de groep plaatsen? Bovendien….kún je er eigenlijk nog wel uit.

De avondvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, de matinee om 14.30 uur. Kaarten via: www.theatergroepzierik.nl

 

Liesbeth Peters en Peter Adriaanse in ‘De Kus'(foto Escha Tanihatu)

Een toevallige ontmoeting

Op zondagmiddag 24 november kunnen toneelhebbers ook voor toneel in De Verdieping terecht, maar dan voor een toneelstuk met een heel ander gegeven. Dan voeren Liesbeth Peters en Peter Adriaanse het toneelstuk ‘De Kus’ van Ger Thijs op, onder regie van Anke Tanihatu.  Het verhaal is gebaseerd op een toevallige ontmoeting van een man en een vrouw bij een bankje in de duinen bij de Dishoek in Vlissingen. Hij is cabaretier, op zoek naar materiaal voor zijn nieuwe show. Zij is op weg naar het ziekenhuis in Vlissingen voor de uitslag van een scan. Een toevallige ontmoeting wordt een gezamenlijke wandeling met ontroerende, hartverscheurende, maar ook geestige ontwikkelingen tot gevolg. De Kus gaat over pijn en kracht, liefde en verlangen, over vallen en opstaan.

De voorstelling begint om 15.00 uur; reserveringen en info: theaterdekus@gmail.com

Anna de Bruyckere, stadsdichter van Middelburg.

Poëzie- en muziekmiddag

Op zondagmiddag 8 december zullen in Theater De Verdieping in een ongedwongen en gemoedelijke sfeer diverse dichters en muzikanten optreden.

De stadsdichters van Middelburg en Dordrecht, Anna de Bruyckere en Peter M. van der Linden, zullen er zijn. Bijzonder is dat Anna de Bruyckere zichzelf zal begeleiden met contrabas. Peter M. van der Linden, ook kunstenaar, zal een aantal schilderijen meenemen, waar hij gedichten bij heeft gemaakt. Verder zullen voordragen uit eigen werk de jonge dichter Kaj Lems uit Noordwelle en Ester van Meurs uit Zierikzee.

Voor de muzikale omlijsting zorgt het Nederlandstalig duo El Capsoñez (Jur Houtman en Mels Hoogenboom). Tamara van As zal een aantal liedjes ten gehore brengen van onder anderen Sjaan Duinhoven en Eva Crutzen, begeleid door multi-instrumentalist Frans Blanker. De band Cabin 6 geeft in een poëtische muziekschets hun interpretatie van de Griekse mythe Agamemnon. Tot slot zal Mels Hoogenboom een aantal gedichten spelen, die hij op muziek heeft gezet.

De Poëzie- en muziekmiddag begint om 14.30 uur, foyer open om 14.00 uur.

Kaarten via www.theatergroepzierik.nl

 

De Keuze van Swen Blikman in fiZi

Filmtheater fiZi in Zierikzee begint donderdagavond 14 november  2019 weer een nieuwe serie van het programma ‘De keuze van….’. Daarin staat een gast centraal die zijn of haar favoriete film mag presenteren.  De eerste centrale gast in de reeks van dit seizoen is Swen Blikman., ontwerper van huisstijlen annex horeca-ondernemer in Zierikzee en tevens voorzitter van Poppodium Brogum.  Swen heeft gekozen voor de film ‘Snatch’ van regisseur Guy Ritchie met in de hoofdrollen Jason Statham, Brad Pitt en Vinnie Jones.

‘Snatch’ is een komische gangsterfilm uit 2000. De film speelt zich af in Londen en draait zowel om een enorme gestolen diamant als om perikelen in het plaatselijke illegale bokscircuit. Turkish en zijn partner-in-crime Tommy raken door de beruchte crimineel Brick Top betrokken bij de wereld van de illegale bokswedstrijden. Daar valt grof geld te verdienen.

In een gesprek dat ik met Swen Blikman voorafgaand aan de filmertoning zal hebben, zal hij nader ingaan op zijn filmkeuze. Wellicht zullen ook het wel en wee van Brogum  en het belang van een poppodium in Zierikzee aan de orde komen. Ook vertelt Swen over zijn bewuste keus voor het ondernemerschap en het belang van muziek in zijn leven. Voor reserveringen: www.fizi.nl

Dwingende Jossen laten publiek veel vrijheid

Scène uit ‘De Jossen’ (foto: Peter Kouijzer)

GEZIEN: Vrijdag 1 november, Theater De Verdieping, Zierikzee: ‘De Jossen’ – Theatergroep Zierik; tekst: Tom Lanoye; regie: Nelleke Tamerus; spel: Yolanda Smits, Maryse van de Plasse, Tamara van As, Margaret van Velthoven, Inge Kooijmans, Nettie Jumelet, Mels Hoogenboom, Justin Troost; muziek: Frans Blanker.

Ze leven met z’n achten in ‘Het Josdom’ en ze heten allemaal Jos. Dat is praktisch, want onderscheid hoeft er niet te zijn. Ze vormen immers een hechte groep, waarin iedereen gelijk is en waarin ze allemaal dezelfde gevoelens en opvattingen hebben. Dat voelt als een warm bad, als een veilig nest. Het moet heerlijk zijn om in ‘Het Josdom’ te vertoeven.

Nou ja…totdat je voelt dat je toch niet altijd zo gelukkig bent binnen zo’n dwingende groep, dat je af en toe ook wel eens iets voor jezelf wilt doen, iets anders wilt vinden en denken dan die anderen binnen de groep. Dan….ga je ineens even buiten de kring staan, maar dat betekent dan meteen een enorme stap waar heel veel moed voor nodig is. Want je weet, dat de anderen niet blij zullen zijn, het niet kunnen of willen begrijpen, je zo snel mogelijk weer terug in de kring willen hebben. Dat ze er alles aan zullen doen om je te overtuigen dat je aan het dwalen bent. Dat ze op allerlei manieren zullen proberen om je volledig ‘terug te bekeren’.  Door ogenschijnlijk een beetje mee te bewegen met jouw twijfels, maar ook door je geen kans te geven te ontsnappen, door je letterlijk de pas af te snijden. En als dat allemaal niet werkt dan maar door je letterlijk dood te knuffelen.  Het vergt moed en doorzettingsvermogen om uit zo’n knuffeldood te herrijzen, maar als dat lukt, lonkt ook de vrijheid: schitterend én angstaanjagend, want je weet niet hoe die vrijheid eruit zal zien, of er daar ook muziek zal klinken en er een warm nest zal zijn. Maar wat je wel weet is, dat je er jezelf zult mogen zijn.

Scène uit ‘De Jossen’ (foto Peter Kouijzer)

In ‘De Jossen’ wordt dit thema op knappe wijze verbeeld en verteld.  Auteur Tom Lanoye gooide alle tekst van alle Jos-personages op een hoop en liet aan de regie over om de teksten per Jos te verdelen. Nelleke Tamerus is daarin zeer zorgvuldig te werk gegaan en heeft daarmee herkenbare mensen gecreëerd, die reageren zoals je vanuit hun persoon kunt verwachten. ‘De Jossen’ is een absurdistisch toneelstuk, dus geen zeer toegankelijk verhaal dat je als toeschouwer op een bordje geserveerd krijgt. Maar het publiek krijgt wel heerlijke metaforen opgediend om de tanden in te kunnen zetten en daarmee ook de vrijheid krijgt voor je eigen herkenning. Iedereen heeft immers wel een ervaring die op enigerlei wijze vergelijkbaar is met ‘De Jossen’: Het uiteen vallen van een vriendschap, je niet meer kunnen verenigen met de opvattingen van een ander, je eigen ambities en verlangens willen gaan volgen, maar ook het star vasthouden aan tradities en verbanden omdat ze ooit wél leuk waren.

Het klinkt misschien wat zwaar, maar dan moet snel gezegd worden dat de cast fijn, licht en humorvol spel brengt als evenwichtig presterend ensemble. Fijn om naar te kijken, al had de kleding misschien net wat meer aandacht mogen krijgen. De afstemming in kleuren en nuances doet het goed, maar iets meer uniformiteit had die acht Jossen wellicht gepast. De live-muziek door multi-instrumentalist Frans Blanker geeft de voorstelling een belangrijke meerwaarde, want voegt spanning, sfeer en extra groepsgevoel toe.

‘De Jossen’ is een opmerkelijk stuk, geen hapklare brok, maar weer een fijne productie in de rijk gevarieerde opvoeringsgeschiedenis van Theatergroep Zierik. Nog te zien op: 2, 8, 9, 10 (matinee) 15, 16 en 17 (matinee) november. De avondvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, dat zondagmatinees om 14.30 uur. Kaarten à € 12,50 zijn te reserveren via: www.theatergroepzierik.nl

 

Josien verstaat een beetje ‘Meeuws’

Josien de Graaf presenteert haar boek ‘Ik versta een beetje Meeuws’ op zaterdag 2 november om 13.30 uur bij Boekhandel De Vries in Zierikzee..

Sprekende dieren, kibbelende echtgenoten, gehaaide familieleden, verlegen jongens en meisjes… en een verteller die vooral zichzelf niet te serieus neemt maar de o zo herkenbare eigenaardigheden van alles en iedereen met liefde en humor beschrijft.

Josien de Graaf zou dat nooit over haar eigen werk schrijven, maar herkent de waarheid als ze hem leest en durft het aan om die publiek te maken.

Op vrijdag 1 november om 15.30 uur presenteert ze haar bundel poëtische verhaaltjes eerst in de Drvkkerij in Middelburg.  Ze leest daar voor en vertelt over hun ontstaan. Daarnaast dienen stadsdichter Anna de Bruyckere en Suzanne Krijger haar van repliek: zij laten hun favorieten uit de bundel horen en brengen met eigen werk een ode aan De Graafs komische observatiekunst. Zaterdagmiddag doet zij haar presentatie in Boekhandel De Vries in Zierikzee.

Josien de Graaf is artistiek leider van de Jeugdtheaterschool Zeeland. Zij heeft veel theaterteksten geschreven voor kinderen, jongeren en volwassenen. Ruim een jaar geleden is zij begonnen met het schrijven van korte poëtische verhaaltjes. In de bundel “Ik versta een beetje Meeuws” zijn 71 van deze prozagedichten opgenomen.

De bundel wordt uitgegeven door Anthoni Fierloos van boekhandel en uitgeverij ’t Paard van Troje in Goes. Wim Hofman maakte de tekening op de omslag.

 

Erfenis overschaduwt de Bevrijding

Repetitiescène voor ‘De Erfenis’ met vlnr: Wilma Selen, Anneke Goedhart en Leonard van den Berge. 

In het kader van ‘Vlissingen 75 jaar Slag om de Schelde’ brengt De Zeeuwse Komedie een reprise van de eerder gemaakte voorstelling ‘De Erfenis’. De opvoeringsreeks vindt vanaf zondag 3 november plaats in de bovenzaal van café de Concurrent, Bellamypark 22 in Vlissingen.

De voorstelling duurt circa een uur. ‘De Erfenis’ is geschreven en geregisseerd door Rens Schot. De spelers zijn: Wilma Selen, Anneke Goedhart en Leonard van den Berge. Het verhaal speelt zich af in het nu en ook nu nog, nu die Tweede Wereldoorlog toch al zo’n 75 jaar achter ons ligt, kruipen die 5 bezettingsjaren gevraagd en ongevraagd het leven van mensen binnen.  De vader en de moeders uit die tijd zijn, op een enkeling na, overleden, maar hun kinderen en kleinkinderen leven nog. Ook zij, die na de bevrijding geconfronteerd werden met de verkeerde keuze van hun ouders.  Ook ouders uit Vlissingen. Bij die kinderen was zeker geen sprake van schuld. Wel van leed. Onvoorstelbaar veel leed. Voor niet iedereen was er na de oorlog sprake van bevrijding.

Scène uit ‘De Erfenis’

In ‘De Erfenis’ vertellen drie mensen hun verhaal: een bevlogen onderzoekster naar historische feiten, de zoon van een Vlissingse kleermaker en zelf later-NSB burgemeester in Ede en Femke, de dochter van een NSB-politiefunctionaris. De verhalen laten je huiveren: de man met zijn fanatieke overtuiging en zijn immer ontbroken inzicht en de vrouw met haar kansloze leven als nazaat van een vader die fout was in de oorlog. De onderzoekster legt op subtiele wijze verbinding tussen die twee personages.

De reprise voorstellingen van ‘de Erfenis’ in de bovenzaal van café De Concurrent in Vlissingen zijn op: 3 november (16:00 uur en 20:00 uur), 8,9,10, 15 16 november (20:00 uur) en 17 november (16:00 uur en 20:00 uur) .

Via de website van de Zeeuwse Komedie: www.zeeuwsekomedie.nl  kunnen toegangskaarten gereserveerd worden.

Je onderscheiden in groep vergt moed

Knusse scène in ‘Het Josdom’ (foto: Peter Kouijzer)

‘Val en revival der saamhorigheid’ is de ondertitel van het toneelstuk ‘De Jossen’ van de bekende Vlaamse schrijver Tom Lanoye. Het stuk gaat vrijdagavond 1 november 2019 in première bij Theatergroep Zierikzee in theater De Verdieping in Zierikzee, onder regie van Nelleke Tamerus.

Die ondertitel zegt veel over het thema van het verhaal: Het spanningsveld tussen eigen identiteit en groepsdruk. ,,Dit stuk stond allang op mijn lijstje om te regisseren. Om verschillende redenen’’, laat Nelleke weten. ,,In de eerste plaats om de prachtige teksten. Tom Lanoye gebruikt een mooi soort klassieke Vlaamse taal. Dat spreekt me aan. Verder heb je als regisseur heel veel ruimte en vrijheid voor eigen interpretatie, ook bij de vormgeving en tenslotte vind ik het thema ook heel boeiend.’’  Nelleke zegt die worsteling tussen het groepsgevoel en individu wel te herkennen. ,,Ik heb daar zelf ook best lang over gedaan. Binnen een groep  conformeerde ik me meestal aan de meningen daarbinnen. Het heeft wel even geduurd voor ik voor mezelf durfde te gaan spreken. Het voelt in feite ook veilig om binnen de saamhorigheid van een groep te blijven.’’ Nelleke denkt dat veel meer mensen die twijfel herkennen.  Binnen kerkgemeenschappen zullen, volgens haar, ook wel mensen zijn die het voor zichzelf niet altijd helemaal eens zijn met alle opvattingen en standpunten daarbinnen. Ook het uit de kast komen over seksuele geaardheid blijkt anno 2019 voor velen vaak nog een worsteling, meent Nelleke. In ‘De Jossen’ wil zij deze thematiek op absurdistische, humoristische en vooral ook herkenbare wijze tot uiting brengen.

Het verhaal speelt zich af in het zogeheten ‘Josdom’, een gemeenschap van bewoners die de toeschouwers graag laten meegenieten van hun warme cultuur, gebaseerd op saamhorigheid en pure liefde. Ze heten ze allemaal Jos. Dat is gemakkelijk: één keer roepen en ze reageren allemaal. En niet alleen hun naam is hetzelfde; ze zijn hetzelfde, ze horen bij elkaar, ze houden van elkaar. Er is geen ik, geen jij er is alleen maar wij. ,,Samen mij zijn, samen vrij zijn.’’ Dat klinkt prachtig, maar in de praktijk blijkt het toch wat anders uit te pakken. Er is namelijk een knelpunt: De principes van gelijkheid en vrijheid blijken met elkaar te botsen.

Scène uit ‘De Jossen’ (foto Peter Kouijzer)

Tom Lanoye schreef dus de tekst, maar laat het aan de regie over aan welke ‘Jos’ die teksten worden toebedeeld. ,,Dat was een hele puzzel, maar boeiend om te doen’’, laat Nelleke weten. ,,Het is wel een absurdistisch stuk, maar ik wilde wel personages van vlees en bloed neerzetten, zodat de toeschouwers verbinding kunnen krijgen met de mensen op de speelvloer en er herkenning ontstaat met de situatie waarin ze verkeren.’’

In ‘De Jossen’ spelen acht personages, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen man en vrouw. De spelers zijn: Yolanda Smits, Maryse van de Plasse, Tamara van As, Margaret van Velthoven, Inge Kooijmans, Nettie Jumelet, Mels Hoogenboom, Justin Troost. Een belangrijk aandeel in de voorstelling heeft ook multi-instrumentalist Frans Blanker. ,,Ik wilde zo graag live muziek in de voorstelling. Juist omdat muziek het gevoel van saamhorigheid extra kan versterken’’, zegt Nelleke.

‘De Jossen’ is na de première op vrijdag 1 november ook te zien op: za. 2, vr. 8, za. 9, zo. 10 (matinee), vr. 15, za. 16 en zon. 17 (matinee) november. De avondvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, de matinees om 14.30 uur. Theater De Verdieping, Jannewekken 19a, Zierikzee, ingang Lange Pad (parkeren Gasthuisboomgaard). Info en kaartverkoop: www.theatergroepzierik.nl

 

Verhalen over vroeger delen

Met elkaar herinneringen ophalen, geeft positieve energie (foto: Fotoatelier Karin den Boer).

ZIERIKZEE – Onder het motto ‘verhalen over vroeger samen delen, geeft positieve energie’ wordt er dinsdagmiddag 29 oktober 2019  in het Stadhuismuseum in Zierikzee een bijeenkomst gehouden om met elkaar herinneringen op te halen. Belangstellenden zijn welkom vanaf 14.30 uur.

Wie weet nog hoe het was? De kruidenierszaak op de hoek? Je kocht er soda en Sunlight zeep, tabak en eau de cologne, koffie en bonen. Betalen deed je nog met guldens, of …je liet het opschrijven in een boekje. Die beelden van weleer oproepen, leidt vaak tot een feest van herkenning. De Herinneringskrant ‘Zeeuws Weerzien’ organiseert daarom in samenwerking met Zeeuwse Musea en de Stichting Feest van Herkenning  bijeenkomsten waarbij het delen van herinneringen centraal staat.

Tijdens de bijeenkomst op dinsdagmiddag 29 oktober in het Zierikzeese Stadhuismuseum presenteren vrijwillige medewerkers een koffer vol voorwerpen uit het verleden en gaan daarover met de bezoekers in  gesprek bij een kopje koffie of thee. De bedoeling is met elkaar allerlei verhalen uit te wisselen en de herinnering aan het Zeeuwse erfgoed levend te houden.

De bijeenkomst is gratis toegankelijk, inclusief een bezoek aan het museum. Het programma is specifiek geschikt voor oudere belangstellenden, die uiteraard ook met een kennis of familielid kunnen komen. Het Stadhuismuseum aan de Meelstraat 8 in Zierikzee is toegankelijk voor minder validen. De bijeenkomst duurt ongeveer anderhalf uur. Aanmelden voor gratis deelname kan via: info@stadhuismuseum.nl of bellen naar: 0111-454464.

 

Buitenstaander biedt ruimte en troost

Scène uit ‘De Kus’ met Liesbeth Peters en Peter Adriaanse (foto: Escha Tanihatu)

GEZIEN: Vrijdag 18 oktober, Theater De Verwachting, Ritthem; ‘De Kus’- Ger Thijs; spel: Liesbeth Peters en Peter Adriaanse; bewerking en regie: Anke Tanihatu.

Soms is het niet zo eenvoudig je diepste angsten en zorgen te delen met degene die het dichtst naast je staat. Dan wil je de ander behoeden mee gesleurd te worden in jouw sores. Hoop je stilletjes op betere tijden, dat het allemaal wel mee zal vallen, zout je alles zelf op en bijt je in je eentje er dapper doorheen. Voor die optie kiezen die willekeurige man en die willekeurige vrouw, onbekenden van elkaar, die toevallig op dezelfde dag een fikse wandeling door de duinen bij Dishoek maken in een poging wat lichtheid in hun hoofd te creëren. Toevallig komen ze elkaar tegen. Hij had gepland even uit te rusten op een specifiek bankje daar in die duinen, maar daar blijkt zij al te zitten. De eerste irritatie over de verstoring van hun beider gekozen alleen zijn duurt maar kort. De mogelijkheid om ieder voor zich hun weg te vervolgen, ligt wijd open, maar blijkbaar drijft een wederzijds verlangen hen tot een gesprek.

Wat is er met die man? Waar worstelt die vrouw mee? Dat wil je als toeschouwer graag weten en dus luister je oplettend naar alle informatie die ze uitwisselen. Dat gaat mondjesmaat. Logisch, want tegenover een willekeurige vreemde leg je niet ineens je hele hebben en houwen bloot.  Dan is het toch eerst een kwestie van aftasten. Of……is er juist behoefte om met een aardige buitenstaander wel je intiemste angsten en frustraties te delen? Omdat zo’n buitenstaander, in tegenstelling tot die naaste die je wilt sparen, juist wel alle ruimte en troost kan bieden?  In ‘De Kus’ zien we die ontwikkeling zich op subtiele wijze voltrekken.  Dankzij geloofwaardig en solide toneelspel van Liesbeth Peters en Peter Adriaanse wordt het publiek de levens van deze twee mensen in getrokken. Hij is cabaretier, maar voelt zich een mislukkeling in zijn vak. Zij is op weg naar het ziekenhuis in Vlissingen voor de uitslag van een scan die moet uitwijzen of ze al of geen borstkanker heeft.

Scène uit ‘De Kus’ met Peter Adriaanse en Liesbeth Peters.

Ger Thijs schreef stuk en liet de ontmoeting afspelen in een Limburgse situatie. Regisseur Anke Tanihatu heeft er heel goed aan gedaan ‘De Kus’ zich in het Zeeuwse te laten afspelen. Dat draagt bij aan de herkenbaarheid. De toon van het gesprek is luchtig en tijdens de première vielen de meeste grappen prima op hun plek. Ook dat is vooral toe te schrijven aan beide spelers, die getuigen van een goed gevoel voor timing. Liesbeth blinkt – als vanouds – uit in haar mooie naturel en Peter zet daar een mooi contrast tegenover als de wat ijdele man die ook wel eens wat bot kan reageren. En toch, en toch? Waar blijft het kippenvel bij het kijken naar deze twee mensen? Waarom krijg ik niet echt een brok in m’n keel? Waarom moet ik  zelfs heel even een tandje bijzetten om de volledige concentratie vast te houden? Ik kan de vinger niet echt op de zere plek leggen. Misschien loopt de voorstelling te lang op eenzelfde tempo, zouden er iets meer onverwachte schakelingen in mogen zitten. Ook als de tekst die niet in eerste instantie ingeeft, zou je daar in de regie wat eigenzinniger mee kunnen omgaan, misschien?

Feit blijft dat ‘De Kus’ veel waardering verdient. Prima ook dat die man en vrouw geen ‘Hollywood happy end’ krijgen. De kracht zit gebundeld die ene kus en daarna moet de tocht op weg naar ziekenhuis en loopbaan worden voortgezet. Maar misschien met een iets lichtere tred.

‘De Kus’ is verder te zien: 22 nov (20.00 u) en 23 nov. (15.00 u) in Theater De Verdieping, Zierikzee; 21 feb. (20.00 u) en 23 feb. (14.30 u) Scheldehof, Vlissingen; 3 en 4 april (20.00 u) Heer Hendrikhuis, ’s Heer-Hendrikskinderen en 24 en 25 april (20.00 u) Minitheater, Middelburg. Reservering en info: theaterdekus@gmail.com

Toneelgroep ‘Het Volk’: een must voor toneelliefhebbers

Scène uit ‘Het vermoeden van Poincaré’. (foto: Hans Vissers)

,,Het ware te hopen dat Toneelgroep Het Volk het ook na veertig jaar voorlopig nog niet voor gezien houdt.’’ Met die zin sloot ik in maart 2017 mijn recensie over ‘Veteranen’ af. Die wens is gelukkig in vervulling gegaan, want Bert Bunschoten en Wigbolt Kruijver gaan nog steeds door met het maken van mooie voorstellingen. En wie ook maar een klein beetje van toneel houdt en zeker de intense liefhebbers doen er goed aan de producties van Toneelgroep Het Volk te gaan bekijken. In Zeeland kan dat binnenkort weer: Op donderdagavond 31 oktober 2019 brengt ‘Het Volk’ in Podium De Weverij (fiZi) in Zierikzee de voorstelling ‘Het vermoeden van Poincaré’.  Dat gebeurt op initiatief van Theaters aan Zee. Ik heb al zoveel mooie producties van deze groep gezien dat ik op voorhand durf te beweren dat het weer een mooie belevenis gaat worden.

Kenmerkend voor het spel van Bert Bunschoten en Wigbolt Kruijver is de lichtheid waarmee zij soms zware onderwerpen of onderliggend emoties op de speelvloer brengen. Steeds weer weten zij de lach op te wekken als welkome verzachting voor pijn en ontroering die hun voorstellingen zo boeiend maken.

Bert Bunschoten (l) en Wigbolt Kruijver van Toneelgroep ‘Het Volk’ (foto: Hans Vissers)

In ‘Het vermoeden van Poincaré’ zijn de twee heren voor langere tijd tot elkaars aanwezigheid veroordeeld, omdat het Alpenchalet waarin zij zich bevinden door hevige sneeuwval geïsoleerd is geraakt. Ze doen verwoede pogingen elkaar beter te leren kennen, maar de taal blijkt een enorm obstakel in het wederzijds begrip.
Het vermoeden van Poincaré is een onbewijsbare wiskundige stelling. Niet zozeer dit vermoeden zelf, als wel de ontoereikendheid van de taal is de inspiratiebron van Kruijver en Bunschoten voor dit door hen zelf geschreven toneelstuk. Zo brengen zij met dit stuk hun interpretatie van absurdisme voor het voetlicht. Ook deze keer weet Het Volk daarbij met humor en mededogen vorm te geven aan mannelijk onvermogen.

De voorstelling op donderdag 31 oktober in Podium De Weverij begint om 20.15 uur. (Voor deze avond geldt een speciaal aanbod met het tweede kaartje voor de halve prijs). Kaartverkoop: http://www.theatersaanzee.com

Steve Bolton treedt op in fiZi

Steve Bolton

ZIERIKZEE – Gitarist Steve Bolton verzorgt zondag 13 oktober een muziekmatinee in Filmtheater fiZi in Zierikzee. Steve Bolton, die zichzelf bij voorkeur afficheert als ‘Boltz’ leefde een zogeheten ‘rock’n roll leven’. Hij speelde samen met grootheden als Paul Young, the Who en David Bowie. Zelf geldt Bolton inmiddels ook als een icoon in zijn genre. ‘Boltz’ verzorgt in fiZi een gevarieerd, wervelend optreden en begeleidt zichzelf daarbij op zijn opmerkelijke akoestische/elektrische gitaar  Zijn uitgebreide repertoire bestaat uit nummers van Johnny Cash, de Beatles, Jacques Brel, Iggy Pop, Scott Walker, de Stones en vele anderen.

Het unieke van zijn concert zit in het feit dat ‘Boltz’ nooit twee keer hetzelfde programma presenteert om het optreden voor zichzelf en voor het publiek verrassend te houden. Tegen het eind van de show hangt hij zijn Steel Dobro gitaar om en begeeft hij zich onder het publiek om een aantal ‘Dirty Blues’ te spelen. Steve Bolton laat weten zich te verheugen op zijn optreden in Zierikzee. Het concert op zondagmiddag 13 oktober begint om 14.30 uur. Voor reserveringen: www.fizi.nl

Hoe kwamen we vroeger de winter door?

Toverlantaarn met plaatjes in ‘De Blikvanger’

RENESSE – Bij Blikmuseum ‘De Blikvanger’ aan de Capelweg 18 in Renesse is vanaf dinsdag 8 oktober een nieuwe wisselexpositie ingericht onder de titel ‘Hoe kwamen we vroeger de winter door?’. Met ‘vroeger’ doelt gastvrouw Annemarie Heiligers-Jansen op de tijd van weleer nog zonder televisie en natuurlijk ook zonder tablet en zonder iPhone. ,,We moesten onszelf vermaken en dat viel vaak niet mee, want er was niet veel geld. Dus gingen veel mensen zelf wat knutselen’’, memoreert Annemarie.

Zij vertelt dat vaders poppenhuizen maakte en moeders creëerden  kleren voor een pop. ,,Ook waren er boekjes te koop waar  poppen in afgebeeld stonden met allerlei kledingstukken, die grotere kinderen zelf konden uitknippen. En als het koud was met sneeuw en ijs was , dan ging men met de slee (die papa gemaakt had) glijden. Schaatsen was natuurlijk ook leuk, maar lang niet iedereen had geld genoeg om die te kopen. Spelletjes waren erg in , want de winteravonden waren lang’’, aldus Annemarie. Veel van de zaken waarover ze vertelt,  zijn te zien en te koop tijdens deze bijzondere wisselexpositie in ‘De Blikvanger’.

Piet de Jonge (85) uit Krimpen aan de IJssel stelt een deel van zijn grote meccano collectie ten toon.  Hij verzamelt  al 30 jaar en maakt al zijn ontwerpen zelf. Hij heeft zelfs de Algera Kering aan  de Ijssel nagemaakt. ,,Maar we gaan nog verder terug in de geschiedenis’’, vervolgt Annemarie haar opsomming. ,,Terug naar de tijd van de toverlantaarn. Die werd gemaakt rond 1900. Er staat een wat jonger exemplaar in het museum. Er is nog meer optisch speelgoed te zien onder meer een zoetrope of wondertrommel en een stereoscoop.  Die lijkt een beetje op de viewmaster uit de zeventiger jaren . Er zijn ook bijzondere kaarten te zien, waar je in moet kijken om diepte te zien.’’

Wie het zich moeilijk kan voorstellen, moet zeker naar deze gezellige familietentoonstelling komen kijken, vindt Annemarie. Volgens haar zullen zowel kinderen als ouders en grootouders er veel plezier aan beleven. Vanwege het 25 jarig jubileum van De Blikvanger staan er ook grabbeltonnen met leuke kleine en een paar grotere prijzen.  De helft van de opbrengst van deze tentoonstelling gaat naar KIKA, de hulporganisatie voor kinderen met kanker. De expositie loopt van dinsdag 8 oktober  t/m woensdag 29 januari 2020. Openingstijden zijn dinsdag v. 10 – 12 uur, woensdag  v. 14 – 17 uur  en de 3e zondag v.d. maand  v. 12 – 14 uur Entree € 1,50. Groepen kunnen op afspraak alle dagen terecht, tel.nr. 0111-461794.

Rijke voorstelling om collectief trots op te zijn

Het variété kwartet vlnr Izaak Wondergem, Peter Boot, Jeanet Manusama, Simone Adriaanse (foto William Wagenaar)

GEZIEN: Zaterdag 5 oktober 2019 in Minitheater Middelburg;  ‘De Sunshine Boys’ van Niel Simon, vertaling/bewerking: Ger Apeldoorn/Harm Edens; door het Middelburgs Theater in eigen bewerking en regie van Peter Adriaanse; spel: François Vervaet, Koen Mijnheer, Willem van der Ent, Peter Boot, Izaak Wondergem, Simone Adriaanse, Jeanet Manusama, Brigitte van Klinken, Larissa de Keijzer.

Af en toe worden er in het Zeeuwse amateurtoneel producties gemaakt die de piketpaaltjes van smaak, afgunst en ander soortig kinnesinne doen wankelen en alleen maar een collectieve trots oproepen. Producties waarover je spontaan en zonder enig voorbehoud de loftrompet steekt, de makers spontaan omhelst en feliciteert en denkt: dit zouden subsidie- of juist geen subsidieverstrekkende gemeente- en provinciebestuurders toch ook eens moeten zien. Om maar duidelijk te zijn: De Sunshine Boys is zo’n voorstelling voor mij.

,,Maar wat zal ik er nu allemaal over schrijven?’’, vraag ik in de auto terug aan mijn toneelmaatje Cora. ,,Nou, ik heb je nu minstens tien keer horen zeggen ‘wat een rijke voorstelling’ dus dat zou  ik er maar inzetten.’’ Ze heeft gelijk: Ik vind het een ‘rijke voorstelling’. Maar wat bedoel ik ermee? Een poging om het toe te lichten. Rijk in de zin van ‘veel te zien’ en ‘veel te beleven’ en van ‘goed verzorgd’ wat betreft regie, spel en vormgeving. Veel registers aan individueel talent op allerlei gebied zijn hiervoor bij het Middelburgs Theater open getrokken. Als toeschouwer word je direct de wereld van vroegere variété ingezogen. Met een inventief decor is vorm gegeven aan zowel de glitter en glamour van de showbizz van weleer als aan het sobere, eenzame leven dat volgde en vooral aan het contrast tussen beide. Het vrouwelijk schoon in charlestonjurkjes en veren op het hoofd is veranderd in een sloffende hospita met koffiepot of stofzuiger (mooi stil en goed getimed spel van Brigitte van Klinken).

François Vervaet (l) en Koen Mijnheer maken glansrollen van Wille de Clerck en Oskar Zadelhof (foto William Wagenaar)

Het contrastrijke decor biedt ook een diepere inkijk in het leven van De Sunshine Boys dan geestelijk vader Niel Simon dat deed in de oorspronkelijke versie van dit toneelstuk. Peter Adriaanse laat in zijn versie veel intenser ervaren hoe en waarom de twee komieken Willie de Clerck en Oskar Zadelhof elkaar na 33 jaar hebben uitgeleefd en uit elkaar zijn gegroeid. Irritaties over en weer groeiden uit tot enorme proporties en wederzijdse waardering en bewondering bleven verzwegen. Met als resultaat een nauwelijks te overbruggen kloof van verbittering én heimwee. Want dat laatste hebben ze allebei: Willie en Oskar.  François Vervaet en Koen Mijnheer maken er glansrollen van met prachtige contrasten en schakelingen om alle gradaties van hun gevoelens op subtiele wijze tot uiting te brengen. Zij weten je als toeschouwer perfect te laten ervaren hoe groot de kloof is. Willie houdt zich schuil achter bijtende satire en verwijten, Oskar kiest voor grandeur om zich te handhaven ondanks slechte bloedsomloop en zwakke rug. Juist de momenten waar iets van toenadering voelbaar is, leveren top-spelscènes op. Zoals Willie, die met het koffieblad in zijn handen, zich moet omdraaien om eindelijk Oskar aan te kijken, om er maar een van de vele te noemen.

Oom Willie met neef Bart (Willem van der Ent (foto William Wagenaar) 

Over De Sunshine Boys valt nog veel meer te vertellen. Dat er heel veel valt te lachen, omdat de teksten zo lekker bekken of sommige situaties hilarisch zijn. Dat Willem van der Ent veel respect afdwingt voor de vertolking van de goed bedoelende neef Bart.  Het is een verbindende rol die in feite niet zo veel ruimte biedt om talent te bewijzen, maar Willem weet Bart een ‘eigen smoel’ te geven. Ook moet nog gezegd dat Peter Boot, Simone Adriaanse, Izaak Wondergem en Jeanet Manusama een heerlijk revue-kwartet vormen. Het spelplezier spat van het viertal af bij de uitvoering van liedjes en dansjes die prima bij hen passen en die ze goed beheersen. Verder ook nog dat het voor Larissa de Keijzer geen al te moeilijke taak is om twee opmerkelijke typetjes te spelen, maar dat ze dat wel heel lollig en met volle overtuiging doet.

Maar dan rest alleen nog te zeggen dat het beter is om maar gewoon te gaan kijken naar De Sunshine Boys bij het Middelburgs Theater. Hoort, zegt het voort!

Nog te zien in het Minitheater op: za 12 okt, zo 13 okt, za 19 okt, zo 20 okt, vr. 25 okt, zo 3 nov, za 9 nov, zo 10 nov, za 16 nov, zo 17 nov en za 23 nov. De avondvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, de matinees op zondag om 14.30 uur. www.middelburgsminitheater.nl

 

Figuranten gezocht voor kort klimaatfilmpje

ZIERIKZEE – Communicatiebureau Helder en Duidelijk is op zoek naar figuranten in Zeeland, die willen meewerken aan de opnamen voor een kort filmpje over klimaatadaptatie. Het wordt een filmpje van 1 minuut met 4 scènes. Daarin worden enkele voorbeelden gegeven van hoe mensen zich kunnen voorbereiden op een toekomst waarin het klimaat verandert. De opnamen worden gemaakt op zaterdag 12 oktober. Het filmen zal naar schatting anderhalf uur duren.

Voor de meewerkende figuranten is een kleine vergoeding in de vorm van een cadeaubon van 50 euro beschikbaar. De film zal op youtube verschijnen en via social media worden gedeeld.  Voor de vier scènes zoeken de makers de volgende mensen:

Scene 1: Gezin dat een boom plant in de tuin.

Scene 2: Oudere dame + buurvrouw. De buurvrouw brengt de oudere vrouw een glaasje water.

Scene 3; Twee vriendinnen die gaan hardlopen (aan begin of einde van de dag).

Scene 4: Man of vrouw in tuin met tegels waar 1 tegel wordt verwijderd.

Het is de bedoeling dat de opnamen in Zeeland worden gemaakt.Wie het leuk lijkt om  mee te doen en op zaterdag 12 oktober beschikbaar is, kan zich aanmelden bij: Lotte Debeij Lotte@helder-en-duidelijk.nl of: 06-10095172.

 

Maatjasje voor De Sunshine Boys

MIDDELBURG – Bij het Middelburgs Theater gaat zaterdag 5 oktober 2019 de nieuwe productie ‘De Sunshine Boys’ in het Minitheater aan de Verwerijstraat 53 in Middelburg in première. Het belooft een voorstelling te worden die als een maatjasje zal passen bij de cast in de bewerking en regie van Peter Adriaanse.

Het oorspronkelijke stuk is geschreven door Neil Simon.  Ger Apeldoorn en Harm Edens hebben het vertaald en bewerkt en  Peter Adriaanse heeft daar weer, zoals gebruikelijk, een eigen muzikale voorstelling van gemaakt. Dat prikkelt meteen de nieuwsgierigheid.

Het verhaal gaat over Willie de Clerck die samen met Oskar Zadelhof jarenlang een succesvol duo vormden in de variété-wereld. Op een dag geeft Zadelhof er opeens de brui aan. Daardoor verliest De Clerck van de ene op de andere dag zijn inkomen en dat heeft hij Zadelhof nooit vergeven. Willie slijt zijn oude dag met af en toe een commercial, maar doordat hij vergeetachtig wordt, is dat een aflopende zaak.

Willies neef is impresario en brengt de oude komieken na elf jaar weer bij elkaar om een herdenkingsoptreden voor te bereiden. Aanvankelijk lijken ze het redelijk goed met elkaar te kunnen vinden, maar dat duurt niet lang. Pas als een van beiden een hartaanval krijgt tijdens het spelen van een van hun oude sketches, laten ze hun verdediging zakken en praten ze voor het eerst van hun leven als mensen met elkaar. Het thema van dit stuk betreft vooral ouder worden en de eenzaamheid die daarmee gepaard gaat,  maar dat wordt met een stevige dosis humor opgediend.

De rollen worden gespeeld door: Francois Vervaet, Koen Mijnheer, Willem van der Ent, Peter Boot, Izaak Wondergem, Larissa de Keijzer, Brigitte van Klinken, Simone Adriaanse, Jeanet Menusama.

Na de première zaterdagavond 5 oktober is de voorstelling ook te zien op za. 12, zo 13 (matinee), za. 19, zo 20 (matinee), vr. 25 oktober; zo 3, za 9, zo 10 (matinee), za 16, zo 17 (matinee) en za 23 november. De avondvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, de matinees om 14.30 uur. Zie ook: www.middelburgsminitheater.nl

 

 

Titel vertelt het hele verhaal

Het duo Billy & Bloomfish presenteert de nieuwe cd ‘Happy Incomplete’ tijdens een muziekmatinee zondag 22 september 2019 in Filmtheater fiZi in Zierikzee. Achter die naam gaan twee getalenteerde muzikanten/zangeressen schuil: Kathleen Vandenhoudt en Pascale Michiels. Als Billy & Bloomfish brengen zij een ode aan illustere bluestantes uit een ver verleden. ‘Happy Incomplete’ vertelt het persoonlijke verhaal in een avontuurlijke muzikale trip die de grenzen en raakpunten van blues, countryblues en folk aftast. De akoestische gitaar van Kathleen krijgt daarbij gezelschap van een resonator en de cirkelvormige ruan, een flink uit de kluiten gewassen Chinese mandoline van Pascale. De titel van de cd vertelt eigenlijk al het hele verhaal: als je al zo lang in dit leven staat, heb je al van alles meegemaakt. Kisten vol herinneringen, zalige momenten beleefd maar ook verwondingen opgelopen en littekens overgehouden. Als je dan kunt zeggen dat alles goed is, dan ben je ‘onvolmaakt gelukkig’. De muziekmatinee zondag in fiZi begint om 14.30 uur.  Reserveringen: www.fizi.nl

 

Open Huis Cultuurhuis ZierikC

(Compilatie: Nadine van der Hulle)

ZIERIKZEE – Cultuurhuis ZierikC in het voormalige schoolgebouw aan het Jannewekken 19 in Zierikzee houdt zaterdag 21 september 2019 van 12.00 tot 15.00 uur open huis. Alle belangstellenden kunnen dan een kijkje komen nemen om een indruk te krijgen van de ontwikkeling van dit gebouw tot een ruimte met passie voor cultuur, kunst en educatie.

Het bestuur van ZierikC wil de bezoekers graag ontvangen voor een rondgang door het pand omlijst met een drankje en een hapje. Het Cultuurhuis is nog in wording. Zo is de verbouwing voor Balletschool Elly Geelhoed bijvoorbeeld nog in volle gang en worden er nog gesprekken gevoerd met meerdere toekomstige gebruikers.

De huidige vaste huurders zijn Theatergroep Zierik, Yogastudio Yogamundo en Balletschool Elly Geelhoed. Zij zullen tijdens dit Open Huis op zaterdag 21 september korte presentaties geven om een indruk te bieden wat er reeds nu en straks in de toekomst gebeurt aan het Jannewekken 19 in Zierikzee. Het Cultuurhuis is te bereiken via het Lange Pad, tegenover het parkeerterrein van AH.

Reis langs Duurzame Eilanden

De documentaire ‘Duurzame Eilanden’ van filmmaakster Eef de Graaf uit Zierikzee beleefde maandagavond 16 september 2019 bij Film by the Sea in Vlissingen zijn wereldpremière. Wie er niet bij was en de film binnenkort toch graag wil zien, kan op woensdagavond 25 september terecht in filmtheater fiZi in Zierikzee, waar ‘Duurzame Eilanden’ voor het eerst op Schouwen-Duiveland vertoond zal worden.  Eef de Graaf zal op deze avond zelf aanwezig zijn in fiZi om over haar motivatie voor deze documentaire en over het maakproces te vertellen. Zij neemt de kijkers mee op een reis langs innovatieve projecten voor verduurzaming op de Waddeneilanden en de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden.

,,Als moeder van twee kinderen denk ik natuurlijk na over de toekomst, als ik de beelden zie van plasticsoep in oceanen en smeltende poolkappen door klimaatverandering. Zo is het idee voor de documentaire ‘Duurzame Eilanden’ ontstaan’’, vertelt Eef de Graaf.   ,,Ik besefte dat we zuinig moeten worden  op de Aarde en vroeg me af wat ik zelf zou kunnen doen.  Met deze film hoop ik mensen inzicht te bieden in het belang van verduurzaming en in de gevolgen voor alle betrokken partijen: initiatiefnemers en koplopers, maar ook toeristen en bewoners’’, aldus Eef. Zij heeft een persoonlijke fascinatie met eilanden vanwege het natuurschoon en het vele water rondom. Volgens haar verloopt de transitie naar een duurzame samenleving op de eilanden sneller dan op het vaste land.

,,Hoe voel je je nu?’’, wilde Jan Doense, directeur van Film by the Sea van Eef weten na afloop van de wereldpremière maandagavond. ,,Opgelucht’’, liet zij met een zucht weten. Het maakproces heeft circa drie jaar gevergd. Zij heeft de documentaire helemaal in eigen beheer geproduceerd. Met hulp van subsidies, fondsverwerving en bijdragen van sponsors is het gelukt. ‘Duurzame Eilanden’ is zaterdag ook een van de Zeeuwse films die in het kader van het wedstrijdprogramma ‘Zeeuws Licht’ bij Film by the Sea door een vakjury worden beoordeeld.

Voor reserveringen in fiZi op woensdag 25 september: www.fizi.nl

Rederijkers laten de lol prevaleren

‘Ach, die jeugd van tegenwoordig doet maar’, lijken deze twee dames te denken.

Gezien: ‘Vuurdoop’ van De Rederijkers Zierikzee, wo. 4 september 2019 (première) in en rond Scoutinggebouw Mr. Bakkergroep, Van Veenlaan, Zierikzee; regie: André van Hest, tekst: Marcel Modde, Anne van Hekke, André van Hest.

Hoofdzuster Bertha rijdt je bijna van de sokken als je  het spelterrein betreedt. Ze heeft haast en fietst stevig door, want ze moet haar verpleegsters aan het werk zetten. Een jongen met lange blonde haren en een broek met wijde pijpen roept met een leus op een stuk karton op tot ‘Behoud van 538’. Ook ‘regie-assistente Gerda’ met haar weelderige blonde lokken geeft te kennen dat ‘Veronica moet blijven’.  Twee rijpere vrouwen in bloemetjesjurken bekijken het gekrioel op het veld eens rustig vanaf een bankje. ‘Ach, die jeugd van tegenwoordig’, lijken ze te denken. Een enthousiast duo achter de ijscokar deelt hoorntjes uit. Enthousiaste nozems scheren op hun brommertjes voorbij, andere pubers relaxen lurkend aan ‘een jointje’ in het gras. Een heerlijk sfeertje bij binnenkomst op het tot spelplek omgevormde Scoutingterrein aan de Van Veenlaan. En dan moet de echte voorstelling nog komen.

Een ijsje bij de entree van het spelterrein

Die begint op aangeven van regisseur André van Hest die alle bezoekers volkomen op z’n gemak en met dromerige blik verzoekt zich in de grote tent te verzamelen. Voor alle zekerheid laat hij later nog even weten ‘echt niet dronken te zijn hoor’. Voor wie het nog niet door had: alles hoort bij het verhaal en dat speelt zich specifiek af in 1974. Een gedenkwaardig jaar, waar veel rijpere toeschouwers nog persoonlijke herinneringen aan bewaren. De Rederijkers hebben zich voor deze productie getransformeerd tot een amateurtoneelgezelschap dat in 1974 druk in de weer is met de repetities voor de voorstelling ‘Vuurdoop’, een verhaal over hekserij dat zich afspeelt in 1566. Het repetitieproces verloopt niet zo vlot, want tussen de toneelspelers onderling is ook van alles aan de hand. Die constructie biedt veel ruimte voor vette knipogen en stevige overdrijving. Een kritische beschouwing van tekst en spel is in dit geval niet zo op z’n plaats. Kenmerk bij De Rederijkers is altijd al de ‘totale beleving’ en dat gaat in dit geval nog extra op. Al mag wellicht wel worden geconstateerd dat de ene scène soms net wat beter uit de verf komt dan de andere.  Dat heeft te maken met wisselend spelniveau en -ervaring van de gevarieerde cast. De kracht van De Rederijkers zit specifiek in het collectief. Zij stralen met elkaar zoveel bruisend spelplezier uit dat je daar als toeschouwers moeiteloos in mee kunt gaan.

Actie om behoud van Radio 538 in 1974.

De Rederijkers laten de lol prevaleren en voor wie toch behoefte heeft aan ietsje meer diepgang zou dat kunnen peuren uit enkele dialogen. Zo wordt er hier in 1974 ondanks alle vrijheid en leuzen als ‘baas in eigen buik’ nog best geworsteld met ongewenste zwangerschap. Maar ook met werkdruk, de positie van de vrouw in het algemeen, de ongemakken van ouder worden én met het feit dat het Nederlands elftal die WK-voetbalfinale van Duitsland verloor. Nou ja, dat zou in 1978 wel goed gemaakt worden, toch?

Hoe het ook zij……ook in 1974 viel er nog veel te bevechten, maar het gevaar dat je als heks op de brandstapel terecht kwam, bestond toen gelukkig al lang niet meer.

‘Vuurdoop’ is nog te zien: vanavond (donderdag 5 sept), vrij. 6, za. 7, wo. 11, do. 12, vrij. 13 en za 14 september, aanvang 20.00 uur. Voor kaartverkoop zie: www.rederijkerszierikzee.nl

 

Rotjeknor & Brouwse Bruis

Brouwershaven in de 19e eeuw, als voorhaven van Rotterdam, staat centraal in de manifestatie ‘Rotjeknor & Brouwse Bruis’, een programma vol muziek, tentoonstelling, theater en vertier van 14 t/m 28 september. Ook haakt dit festijn in op het thema van de landelijke Open Monumentendag: ‘Plekken van Plezier’.  Deze manifestatie is een gezamenlijk initiatief van de Stichting Cultuur & Erfgoed Brouwershaven en het Brouws Museum.

In de 19e eeuw beleefde Brouwershaven een tweede bloeiperiode. Na het verzanden van de Maasmond verplaatste de hoofdroute van de scheepvaart zich naar het Goereese Gat en het zeegat van Brouwershaven. In de Smalstad kwamen een kantoor van het loodswezen, een betonningscentrum om de vaarroutes te markeren en een douanekantoor om goederen in te klaren. Ook werd de eerste telegrafieverbinding van ons land aangelegd. Daarmee kreeg Brouwershaven een rechtstreekse verbinding met de havendienst van Rotterdam.

In het stadje was het een komen en gaan van loodsen, consuls, douanepersoneel, havenarbeiders, zeelui en reizigers die naar Indië gingen of daar vandaan kwamen. In de 19e eeuw telde Brouwershaven tientallen kroegen en meerdere logementen, herbergen en hotels. Er werd hard gewerkt, maar ook vrolijk feest gevierd.

‘Rotjeknor & Brouwse Bruis’ begint zaterdag 14 september met een optreden van Joke Bruijs, de ‘grande dame van het Rotterdamse lied’ om 15.30 uur  in de Sint Nicolaaskerk. Zij brengt ook enkele nummers met de PartyPuberZ, schoolband van Pontes Pieter Zeeman. Van 14 t/m 28 september is in het Brouws Museum  en in de Sint Nicolaaskerk de tentoonstelling ‘Brouwershaven in de 19e eeuw’ ingericht en dagelijks te bezoeken tussen 13.00 en 17.00 uur.

Van 19 t/m 21 sept. wordt er op de Markt een historische kermis gehouden en er staan in samenwerking met de Vereniging Stad en Lande  op vrijdag 20 september een stadswandeling en vertoning van historische filmbeelden van Brouwershaven op het programma. Op vrijdagavond 27 september wordt vanaf 19.30 uur  in de Sint Nicolaaskerk een muziekproductie gewijd aan het fenomeen ‘majorettes’ met optredens van Theatergroep Zierik, brass- en drumband Apollo en majorettevereniging Apollonia!. De manifestatie wordt zaterdag 28 september besloten met een festival voor shantykoren uit Schouwen-Duiveland en Rotterdam. De optredens zijn van 14.30 uur tot 17.00 uur in de Sint Nicolaaskerk, op de Markt en de Oude Haven.

‘Vuurdoop’ neemt je mee naar weleer

Paula Schiettekatte (l) en Nelleke Tamerus in hun jaren 70 outfit. (foto Ernesta Verburg)

ABBA won het songfestival met ‘Waterloo’, het Nederlands voetbalelftal verloot de WK-finale van Duitsland . Dan hebben we het over het jaar 1974. Veel mensen zullen zich dat jaar nog herinneren. Dat jaar staat centraal in de voorstelling ‘Vuurdoop’ van De Rederijkers Zierikzee die woensdag 4 september in première gaat. In deze nieuwe productie gaat het verhaal echter ook veel verder terug in de geschiedenis.

‘Vuurdoop’ wordt gebracht als een zogeheten raamvertelling. De voorstelling begint met een collectieve scène waarin het publiek getuige is van een repetitie bij een amateurtoneelgroep voor een verhaal over hekserij in 1566. Brandstapels waren aan de orde van de dag. De repetitie verloopt niet vlot, het zomerreces dient zich aan, na de vakantie moet er nog hard gewerkt worden tot aan de première. De toeschouwers krijgen, verdeeld in groepjes, vervolgens in vijf scènes te zien hoe het de leden van de toneelgroep tijdens die zomer van 1974 vergaat. De regisseur met zijn gezin in een Dafje op weg naar Frankrijk bijvoorbeeld, een groep vrienden in café De Banjaard tijdens die WK-finale, in de school verderop de voorbereiding voor een bonte avond en een inkijkje in het toenmalig zusterhuis bij het Rode Kruisziekenhuis in Zierikzee.

Het stuk is geschreven door het Anne van Hekke en Marcel Modde, terwijl ook regisseur André van Hest tekstbijdragen leverde aan het script. Nu het verhaal vrij dicht bij het heden ligt, is het volgens productieleidster Nelleke Tamerus van belang dat er heel secuur op wordt gelet dat alles klopt, ook wat betreft kleding, accessoires en attributen. ,,Veel mensen koesteren eigen herinneringen aan die periode.’’ Voor 45-plussers brengt ‘Vuurdoop’ wellicht een lekkere golf nostalgie. ,,Maar voor jongeren biedt het stuk juist weer een leuke indruk hoe roerig en boeiend die tijd was’’, benadrukt voorzitter Paula Schiettekatte van De Rederijkers Zierikzee. Ze verwijst ook naar de cast van 38 spelers van jong tot wat ouder en alles wat daar tussen zit.

Nelleke en Paula hebben zichzelf vooruitblikkend op de première al gehuld in een jaren 70 outfit. Ze hopen dat veel bezoekers dat ook doen. ,,Maar dat is niet verplicht hoor, iedereen mag komen zoals hij wil’’, haast Paula zich te zeggen. De voorstellingen worden gegeven in en rond het Scoutinggebouw aan de Van Veenlaan  in Zierikzee en zijn op 4, 5, 6, 7, 11, 12, 13 en 14 september, aanvang 20.00 uur. Meer info: www.rederijkerszierikzee.nl

ZNF 2019: ‘Dat zullen wij nog wel eens zien en ….horen!’

Het mooiste dat je als festivalorganisatie kan overkomen is heisa! Dat biedt immers een berg extra publiciteit, trekt aandacht van mensen die anders misschien nauwelijks belangstelling hadden voor één van de voorstellingen, maar zodra er reuring ontstaat, valt er echt wat te beleven. Dan gaan mensen er over praten en dan wil iedereen – nou ja – bijna iedereen er ook een mening over hebben.

Wat zal directeur Henk Schoute van het Zeeland Nazomerfestival dan ook blij zijn met het geheven vingertje van de SGP in Middelburgen de wens dat het ZNF moet stoppen met producties waarin gevloekt wordt. De SGP vindt dat er geen subsidiegeld besteed moet worden aan voorstellingen met teksten die sommige toeschouwers als ‘grof’ zouden kunnen ervaren.  Schoute had dat vuurtje zelf al lekker aangewakkerd met een waarschuwing bij de uitnodiging voor de openingsvoorstelling vanavond (dinsdag 27 augustus 2019) in de Schouwburg Middelburg. Het betreft het toneelstuk ‘Wie is bang’, geschreven door Tom Lanoye en geregisseerd door Koen de Sutter.  Schoute hanteerde de ‘kijkwijzer’ en maakte de genodigden attent op het feit dat er stevige taal in ‘Wie is Bang’ gebruikt wordt. Hij voegde er het icoontje van ‘grof taalgebruik’ aan toe. Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee. Schoute was op dit punt vorig jaar al door ervaring wijs geworden. Naar aanleiding van het toneelstuk ‘De Blinden’ tijdens ZNF 2018 stelde de SGP toen ook al de vraag of ‘je je huis moet openstellen voor uitingen waarbij  veel mensen op hun ziel worden getrapt?’.

Het blijft natuurlijk een onoverbrugbare kloof tussen een orthodox christelijke politieke partij en hedendaagse theatermakers. Discussie zal beide partijen niet bij elkaar kunnen brengen. De vraag dringt zich echter op of de SGP-fractie Middelburg  beseft hoeveel dienst zij het ZNF 2019 met haar geheven vingertje bewijst? Want…….zou het er nou echt zo heftig aan toe gaan in ‘Wie is bang’? Zou er echt zo hard gevloekt worden dat we ons gekwetst voelen? Daar zijn wellicht nu toch aanzienlijk meer mensen benieuwd naar dan alle toneelliefhebbers die toch al  komen kijken naar een gloednieuw stuk van Tom Lanoye met acteerkanonnen als Els Dottermans en Han Kerckhoffs onder deskundige regie van Koen de Sutter.

‘Wie is bang’, godslasterlijk? Dat zullen wij nog wel eens zien en horen! Ik wel in elk geval en ik verheug mij mateloos op de voorstelling van morgenavond.

Balanceren tussen Zoet en Zout in beeldverslag

Werk in De Bewaerschole in het kader van het project ‘Balanceren tussen Zoet en Zout’.

De verworvenheden van het kunstenaarsproject ‘Balanceren tussen zoet en zout’ dat vijf jaar lang op initiatief van De Bewaerschole in Burgh-Haamstede werd gehouden, dienen op meerdere wijzen bewaard te blijven. Inmiddels  is er ook een beeldverslag van gemaakt. Dat wordt  op zondag 1 september in filmtheater fiZi in Zierikzee vertoond voor alle mensen die op een of andere manier betrokken waren bij het dit project. De film is gemaakt door documentairemaakster Digna Sinke en door Jaap Verseput. Sinke heeft een mix gemaakt van bestaand materiaal en interviews. Jaap Verseput heeft de inleiding bij de film gemaakt en tevens beelden erin verweven van de inspiratiedag en de afsluitende manifestatie vorig jaar in De Schelphoek. De bijeenkomst op zondag 1 september in fiZi begint om 10.30 uur met een inloop met aansluitend om 11.00 uur een openingswoord door voorzitter Bas van Damme van de Stichting Bewaerschole. Vervolgens wordt het uitgebreide beeldverslag vertoond met impressies hoe vijftien kunstenaars vanuit verschillende invalshoeken en op uiteenlopende wijzen tot uiting brachten hoe mens en natuur op Schouwen-Duiveland balanceren tussen zoet en zout. Aan het einde van de middag wordt rond 16.30 uur het kunstenaarsboek ‘Partituur van Zoet & Zout’ van Marjolijn Boterenbrood gepresenteerd.

Reserveren voor deelname aan deze dag in fiZi kan tot uiterlijk 24 augustus via een mail naar: marinus@marinusvandijke.nl

Erik de Bruyn laat ook muzikaal van zich horen

Erik de Bruyn met zijn dochtertjes Josie.

Erik de Bruyn, de uit Zeeland afkomstige cineast, is natuurlijk vooral bekend om zijn films waaronder ‘Wilde Mossels’, ‘Hope’ en ‘J. Kessels’ en binnenkort zijn nieuwe TV-serie ‘Grenslanders,  maar al sinds zijn jeugd op Schouwen-Duiveland zijn ook zang en muziek Eriks grote liefdes. Dat uit zich dit jaar ook weer duidelijk in zijn betrokkenheid bij de nieuwe band Peg Whales.

Eerder dit jaar al bracht deze band de EP getiteld STROMBOLI uit, waarvan de single Josie Girl inmiddels op Spotiby al meer dan 13.000 keer is beluisterd. Dit eerste weekend van augustus 2019 heeft de band weer een nieuwe single onder de titel ANGEL TRAIN uitgebracht. Peg Whales  bestaat naast Erik de Bruyn ( zang & gitaar) uit Matthijs Hoitsma ( ook PHEROMONES) guitars, Mark van Boven; bass, Emiel van Rijthoven; keyboards en Willy Berrevoets; drums & backing vocals.

De genoemde eerste single ‘Josie Girl’ schreef Erik al 12 jaar geleden, maar het lag nog steeds op de plank. Hij vertelt daar zelf over: ,,Het gaat over een meisje dat vroeger heel wild was, een poos weg is geweest en nu terug is en gaat trouwen (She’d been wild like an Alley Cat. Now she turned into a married lady). Ik schreef veel liedjes over liefde, vrouwen en meisjes. Het gaat ook niet over een ‘mijn Josie’. Al kende ik vroeger op Sicilië wel een meisje dat Josie heette. En toen ik een paar jaar geleden een veerboot naar Sardinië nam, was het meisje dat de kaartjes knipte ook een ‘Diusi’.’’

Maar Eriks inmiddels driejarige dochtertje heet ook Josie, dus blijkbaar heeft hij wel wat met die naam? ,,Ja, ik vond het altijd een heel stoere meisjesnaam. Omdat mijn vriendin er bij was toen we dat krachtige, levenslustige meisje op die veerboot ontmoetten en ik het verhaal vertelde, besloten we onze dochter Josie te noemen. Misschien is dat ook een beetje mijn ding: Pas twee jaar nadat mijn speelfilm ‘Nadine’ in de bioscopen was geweest, ontmoette ik ‘een Nadine’ en daar ben ik dus nog steeds mee.’’

Erik heeft er duidelijk voor gekozen om naast film maken ook wat meer tijd te nemen voor muziek. Hij  laat weten dat er begin september een derde single van Peg Whales uitkomt. ,,We verklappen daar nog niet te veel over, maar wel dat het net als Angel Train echt een zomernummer zal zijn met als titel ‘Turning Doors’. We hopen dat iedereen nu in elk geval eerst naar ‘Angel Train’ gaat luisteren’’, zegt Erik.

De song is te horen via:

https://open.spotify.com/album/2rcfyzRLkSbXEYggpEcsOm?si=PYd4DMNCRneITiUpgLCAtg

 

http://itunes.apple.com/album/id1473222370?ls=1&app=itunes

Photo Talk in fiZi

Foto van Arie Boomsma, gemaakt door Maarten Corbijn.

Onder de titel ‘Photo Talk, Fotografen aan het woord’ wordt donderdagavond 1 augustus in filmtheater fiZi in Zierikzee een bijzondere lezing gehouden met bijdragen van de fotografen: Emily van Dijk, Bruno Slagboom, Janne van Gilst en Maarten Corbijn. Deze bijeenkomst wordt gehouden In het kader van de World Press Photo Tentoonstelling, die tot en met 4 augustus is te zien in de Nieuwe Kerk in Zierikzee.

Emily van Dijk (Middelburg, 1991) studeerde aan de kunstacademies in Breda en Gent. Ze woont en werkt momenteel in Barcelona, maar is op 1 augustus in fiZi om over haar werk te vertellen. Voor de pauze treedt ook Bruno Slagboom (Middelburg, 1992) op. Hij studeerde fotografie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In zijn werk geeft hij zijn visie weer op moderne architectuur. Na de pauze is het de beurt aan Janne van Gilst (Colijnsplaat, 1991). Zij studeerde documentaire fotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zij fotografeert hoe het landschap verandert onder invloed van de culturele tijdsgeest. Tot slot is het podium voor Corb!no. Dat is het pseudoniem van Maarten Corbijn (Strijen, 1959). Als fotograaf is hij bekend om zijn portretfotografie, terug te vinden in reclamecampagnes, albumhoezen en magazinecovers. Ook is hij schrijver en filmmaker.

Toegangsprijs tot de lezing, inclusief bezoek aan de tentoonstelling in de Nieuwe Kerk op een ander tijdstip: € 8,– .Kaarten zijn te bestellen via:

https://worldpressphotoexpozierikzee.com/nl/programma/talks-events

 

Vijftig jaar na Woodstock! Ook in Zierikzee!

Woodstock: drie dagen van liefde en muziek. Het geldt als ‘de moeder aller festivals’. Die legendarische gebeurtenis tijdens dat weekend in augustus 1969 op een boerenveld in de buurt van Bethel, New York.

Nu vijftig jaar later, in de zomer van 2019 gaat dat op spetterende wijze herdacht worden . Ook in Zierikzee: met muziekoptredens bij Café De Gekroonde Suikerbiet in Zierikzee  op 14 en 28 juli en met een eenmalige vertoning van de muziekdocumentaire ‘Woodstock 3 days of peace and music’ in Filmtheater fiZi op zondagavond 18 augustus.

Het duo De Zeevruchtjes met zanger/toetsenist René Geelhoed en drummer Maarten Kooymans hebben een speciaal programma samengesteld onder de titel ‘Back to Woodstock’ voor hun optredens bij De Biet. ,,Bij Woodstock ging het natuurlijk om veel meer dan om de muziek. De ontwikkeling van de jongerencultuur, de drang naar vrijheid, fly high en geen oorlog meer. Iets van die sfeer als grote verbindende factor hopen we voelbaar te maken’’, laat René Geelhoed weten.

Bij Woodstock in 1969 beleefden ruim 400.000 mensen onvergetelijke optredens van onder meer Jimi Hendrikx, Joe Cocker, Santana, The Who, Janis Joplin, Jefferson Airplane, Joan Baez en Crosby, Stills & Nash. Regisseur Michael Wadleigh was erbij en maakte een ruim drie uur durende muziekdocumentaire. Om 50 jaar Woodstock te vieren brengt Warner Bros. Pictures deze muziekdocumentaire terug in de Nederlandse bioscoop voor een speciale vertoning alleen op zondag 18 augustus 2019 in enkele bioscopen in Nederland. En fiZi doet natuurlijk mee. Het betreft nu de zogeheten ‘Director’s Cut’ van de film met een speelduur van 3 uur en 44 minuten. De documentaire bevat unieke sfeerbeelden, interviews en natuurlijk veel muziek. Wegens de lengte van de film begint de voorstelling al om 19.00 uur. De zaaldeuren en de bar blijven gedurende de hele avond geopend. In- en uitlopen is toegestaan. fiZi hanteert geen dresscode, maar……. wie het leuk vindt om in  Woodstock-achtige outfit te komen, wordt van harte uitgenodigd dat zeker te doen. Dat zal de sfeer van deze uniek filmavond alleen maar verhogen. Reserveren: www.fizi.nl

Eerste hulp bij snelle vooroordelen

Scène uit ‘Stadswild’ (foto: Sven Zeijen).

VLISSINGEN – ,,Vooroordelen zijn natuurlijk niet helemaal weg te denken, maar we willen wel graag erover nadenken hoe vooroordelen ontstaan’’, zegt Yuri Bongers. Zij is een van de twee choreografen van Vloeistof, het getalenteerde dansgezelschap waar Zeeland al enkele keren eerder kennis mee heeft gemaakt. Dat was twee jaar geleden bij Festival Onderstroom in Vlissingen en vorig jaar met de voorstelling ‘Hellend Vlak’ in de Kreek bij Ouwerkerk in het kader van het Zeeland Nazomerfestival.

Vloeistof is zeer binnenkort weer te zien in Zeeland, te weten op 5, 6 en 7 juli tijdens festival Onderstroom 2019 in Vlissingen. Daar wordt de locatievoorstelling ‘Stadswild’ opgevoerd. ‘Stadswild’ wordt omschreven als een interactieve dansexpeditie speciaal voor jongeren: een fysieke en zintuigelijke wandeling die aanmoedigt om op nieuwe manieren naar de stad, de ander en zichzelf te kijken. Op een lichtvoetige en eigentijdse manier verleiden de dansers de toeschouwers, die een koptelefoon dragen, zoals bij een silent disco, om verbanden te leggen tussen de dans, de muziek, de voice-over en wat er spontaan op straat gebeurt en wat dus elke keer anders kan zijn. Het belooft een beleving te worden waarin je als toeschouwer gaat twijfelen over wat nou echt ‘echt’ is en wat niet.

,,We hoeven niet met iedereen vrienden te worden, maar onbewuste vooroordelen beïnvloeden onze keuzes in het contact maken, maar zeker in de publieke ruimte en heeft op die manier veel impact op het samenleven’’, benadrukt  Yuri Bongers. Haar collega-choreografe Anja Reinhardt vult aan: ,,Het avontuur begint bij uit je eigen bubbel te stappen. Dat is letterlijk wat we met het publiek willen doen.’’

Voor informatie over opvoeringstijd en kaartverkoop zie: festivalonderstroom.nl/stadswild

 

Zomeravondconcerten Zeeuws Orkest

Sopraan Anneke Luyten (foto: Hans Colijn)

‘Een avond met muziek die door de ziel snijdt’. Dat belooft het Zeeuws Orkest te gaan brengen in het zomerconcert 2019 dat komende week wordt gegeven in de Sint-Nicolaaskerk in Brouwershaven (do. 27 juni), St. Baafskerk in Aardenburg (vrijdag 28 juni) en in de Grote Kerk in Veere (zaterdag 29 juni).

Het symfonieorkest van Zeeland onder leiding van dirigent Ivan Meylemans werkt dit keer samen met Vocaal Ensemble Musica Cordis uit Goes. Verder zal de Belgische sopraan Anneke Luyten als solist optreden. Zij eindigde enkele jaren geleden bij de laatste vier tijdens de Koningin Elisabeth wedstrijd voor zang. Dit is een concours voor de toptalenten van de wereld. Anneke Luyten beschikt over een uitzonderlijk rijk timbre.

Het programma voor dit zomerconcert:  Poulenc – Gloria;  F. Schmitt – La tragédie de Salomé; Mahler – Wir geniessen die himmlischen Freuden (uit Mahler IV); Mendelssohn – Psalm 42, Wie der Hirsch schreit.  Alle concerten beginnen om 20.15 uur. Voor kaartverkoop: www.zeeuwsorkest.nl

 

Kunstschouw vol doorzettingsvermogen, daadkracht en muziek

De Kunstschouw, de grootste beeldende kunstmanifestatie in Zeeland, wordt dit jaar gehouden van 15 tot en met 23 juni. Het is de 26e editie en het programma getuigt van doorzettingsvermogen en daadkracht en er blijkt ook veel muziek in te zitten. De officiële opening gebeurt vrijdagavond 14 juni vanaf 20.00 uur in de Hervormde Kerk in Haamstede.

,,Het afgelopen jaar verliep afwisselend goed en triest. Zoals meestal het hele leven verloopt….. .’’ Met deze treffende woorden opent Marjolijn van den Adel als hoofdredactrice het voorwoord van het Kunstschouw Magazine 2019. Zij was ook 15 jaar artistiek leidster van De Kunstschouw en draagt die functie nu over aan Pim van der Wel. Wat de trieste gebeurtenissen betreffen, doelt Van den Adel op het overlijden van Dick Gaasbeek, levenspartner van voorzitter Edzard Gelderman en zelf trouwe Kunstschouwvriend. Ook betreurt zij het plotseling overlijden van gemeentelijk cultuurambtenaar Bert Stuit, die destijds samen met zijn collega Geert van Breugel in de toenmalige gemeente Westerschouwen aan de wieg stond van De Kunstschouw. Ook memoreert Van den Adel het overlijden van Helene Frijns-Briels, beeldend kunstenares uit Burghsluis van wier werk altijd zo’n inspirerende kracht uitging. Tenslotte staat zij ook stil bij het verdriet om het verlies van Hans Simons, Kunstschouwvriend en inspirerend voorzitter van de Stichting Renesse, trouwe subsidiegever van deze jaarlijkse manifestatie.

‘Wereldmensen’: beeldjes van Riet Blüm gemaakt van cortenstaal en brons te zien bij ‘In de Boogerd’, Vertonsweg 2, Haamstede. 

Daartegenover staan, volgens Van den Adel, de nieuwe impulsen voor de Kunstschouw met drie nieuwe medewerkers binnen de kunstcommissie en met Pim van der Wel als nieuwe artistiek leider. Na de sprankelende zilveren jubileumeditie van vorig jaar, mag de organisatie toch ook met gepaste trots het programma voor dit jaar presenteren. Op 36 locaties verspreid over de Westhoek en een stukje Midden-Schouwen presenteren tientallen kunstenaars hun beeldend werk in allerlei verschillende stijlen en gemaakt van talrijke gevarieerde materialen. De bewering dat er veel muziek in deze 26e editie van De Kunstschouw zit, duidt op de samenwerking met het Zeeuws Orkest. Vijf ensembles daarvan in wisselende samenstelling zullen op diverse locaties optreden tijdens de ‘Dag van de muziek’ op zondag 23 juni, de slotdag van De Kunstschouw. Ook tijdens de officiële opening vrijdagavond 14 juni zal er muziek zijn, dan van het blaaskwintet  bestaande uit Jana Suilen (hoorn), Maaike van der Heijdt (fluit), Evelien de Vries (klarinet), Victor Kruis (hobo) en Lieselot Toorop (fagot). Na een welkomstwoord door voorzitter Edzard Gelderman, verricht Anna de Bruckere, stadsdichter van Middelburg, de officiële opening van De Kunstschouw 2019 met een speciaal door haar geschreven gedicht. Later tijdens deze Kunstschouw-week  – op woensdag 19 juni – treedt De Bruckere ook nog op bij de locatie ‘Korreltje Zeezoet’ in Ellemeet met een theatermonoloog onder de titel ‘Eerst maar eens naar Nieuw-Zeeland’.

Voor een volledig overzicht van het kunstaanbod op de verschillende locaties en van de talrijke nevenactiviteiten is het Kunstschouw Magazine onmisbaar. Nadere info: www.kunstschouw.nl

 

Wiebe en consorten in de startblokken

Bijna tijd voor afvaart project ‘Muziek in de zeilen’

Nog amper twee dagen en de tros van De Stoere Eenvoud wordt donderdagavond in de Nieuwe Haven in Zierikzee los gesmeten voor het project ‘Muziek in de zeilen’:  Een muzikale vaartocht meanderend door Nederland naar West-Terschelling. Muzikant en zeeman Wiebe Radstake laat weten dat hij samen met zijn Zeeuwse muzikale vrienden in de startblokken staat om deze bijzondere tiendaagse trektocht aan te gaan.

Na maandenlange voorbereidingen is het tijd om aan boord te gaan, de muziekinstrumenten uit te pakken en de zeilen te zetten. ,,De afgelopen week hebben try outs gedaan in Brussel met dichter Jan Ducheyne, in Ruigoord en in Schiedam en Middelburg met de band Rommelhond’’, zegt Wiebe. Hij constateert dat het rommelig is en dat het alle kanten op gaat, dat het nu al schuurt en druist. ,,Wat moet dat niet worden na een week met elkaar op een schip?’’, vraagt hij zich af. De muzikanten met wie hij op reis gaat, zijn Stefan Fokker op bas, dwarsfluit en sax, Nathanael Boelen op contrabas, Olaf Willemse op drums, Frans Blanker op piano en sax, Chris Collier op gitaar, Frans Friederich op trompet, Tjalle Gallema op cello,  Erik van de Berge op gitaar, Max Swagenmakers op viool en Frank P. Jef Mercelis en Teuk Henri samen met Jan Ducheyne als ‘Noodzakelijk kwaad’.

,,Natuurlijk zijn we niet altijd samen aan boord. Dat is nomaden eigen: soms zal iemand invoegen en dan weer van boord gaan. Maar juist hierdoor ontstaat een grote wisselwerking tussen de muzikanten’’, zegt Wiebe. De crew bestaat verder uit Nadine en Suzan, die gaan koken, Jan, Joris en Wiebe nemen het nautische deel van de reis op zich en Marie Sarah reist mee om te filmen, want het is de bedoeling dat er na afloop een documentaire over deze muzikale vaartocht wordt uitgebracht.

Het geplande vaarschema ziet er als volgt uit:

Donderdag middag 6 Juni rond 17 uur komt de Stoere Eenvoud gevaren door Roy, Jan Joris en Wiebe aan in Zierikzee om daar bij Café de Biet na een welkomswoord van wethouder Jacqueline van Burg de muzikanten van Morjak te verwelkomen, een aantal nummers te spelen en de zeilen te zetten richting de Krammer sluizen. Kijken en luisteren kan  vanaf het terras van de Biet aan de Nieuwe Haven Zierikzee en daarna kunnen schip en bemanning uitgezwaaid worden.

Vrijdag 7 Juni  zeilen naar Dordrecht om daar een last minute optreden te doen bij de kunstenaars broedplaats DS17, dit vanaf 20 uur in de avond.

Zaterdag 8 juni in de ochtend vertrek naar Rotterdam om het schip aan te leggen bij het lichtschip V11 in de Leuvehaven. Vanaf de Stoere Eenvoud zal het terras van V11 rond 16:00 worden toegezongen.

Zondag 9 juni varen naar Gouda door om daar in het havencafe Ijsselhuis aan de haven te spelen rond 15:00 in de middag. Daar zal ook Jan Ducheyne en het noodzakelijk kwaad zich bij de muzikanten voegen.

Maandag  10 juni varen van Gouda naar Haarlem om in de avond een optreden in de Pletterij te doen: De bandleden lopen eerst van het schip al spelende daar heen en gaan dan binnen een groots optreden verzorgen.

Dinsdag 11 juni oversteek naar Noorderlicht cafe Amsterdam op de NDSM werf om daar aan het eind van de middag op het terras te spelen.

Woensdag 12 juni  is een lange zeildag naar Makkum waar de band aan dek een kort optreden zal geven.

Donderdag 13 juni aankomst op West Terschelling om in de haven een optreden te doen en de dag daarna natuurlijk Oerol festival.

,,Ik hoop zoveel mogelijk van jullie te zien, aankomende week. Tot snel!’’, luidt de oproep van Wiebe Radstake, schipper van de Stoere Eenvoud en zanger van de band Morjak.

https://www.youtube.com/watch?v=56M-3pD2EOo&t=11s

Waisisi imponeert met zang, woord en beeld

Scène uit ‘Lied zonder vrijheid. Terug naar Terezin’. (Foto Peter Kouijzer)

Gezien: Zaterdag 25 mei 2019 in schuur bij ’t Uulhof, Zierikzee: ‘Lied zonder vrijheid. Terug naar Terezin’, Koor Waisisi m.m.v. Elly Geelhoed Ballet, figuranten; muziek: Mar van der Veer; script en regie: Nelleke Tamerus; muziekensemble: Rianne van der Maas (fluit), Annette Jumelet (viool), Marya Heij (cello).

,,Al zoekend naar een juiste structuur voor de voorstelling kwam ik zoveel mooie verhalen tegen. Verhalen die getuigen van strijdkracht, van hoop, van overlevingsdrang (….) Wat zijn mensen toch onvoorstelbaar krachtige schepsels. Iets van die kracht wil ik laten zien in de voorstelling. De kracht die de gevangenen haalden uit hun geloof, uit de liefde, uit de muziek.’’

Dit is zijn enkele zinnen uit het voorwoord van Nelleke Tamerus in het programmaboekje. Ik wil graag constateren dat zij volledig in haar streven is geslaagd. Samen met koorleider Mar van der Veer natuurlijk, want zijn bewerking van de koorliederen vormen een even belangrijke pijler van deze muziekvoorstelling. Maar wat ik wil benadrukken is dat ‘zoeken naar de juiste structuur’, waar Nelleke het over heeft.  Ga er maar aan staan om die te vinden, want daar staat of valt in feite zo’n ambitieus project van Waisisi mee. Het koor bewees al eerder zijn nek te durven uitsteken met opmerkelijke muziekvoorstellingen. Met ‘Lied zonder vrijheid’ geeft Waisisi in feite een vervolg aan de eerdere productie ‘Ik kus je duizendmaal’.  De koorleden gingen hiervoor zelf naar Theresienstadt, of (in het Tschechisch) Terezin. Dat stadje werd door de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog geheel tot een gevangenkamp voor Joden gemaakt. Zij stuwden er specifiek kunstenaars, zangers, musici, architecten, juristen en heel veel kinderen bijeen. Doel van de voorstelling is te tonen hoeveel kracht kunstbeleving in een mens kan bewerkstelligen. Het levert in deze voorstelling talrijke ontroerende en vertederende momenten op met onder meer Jiddische liederen, met het broze en imponerende Summertime, met de fraai uitgevoerde Wals in B van Chopin en vele andere momenten. Verder is er de vrolijkheid van ‘Brundibár’, de kinderopera destijds gemaakt door Hans Krása die in het getto van Terezin in première ging.

Vrolijkheid en kracht uit muziek en zang, maar daarnaast waren er natuurlijk wel degelijk de angst, de ontberingen, de vernederingen en de dood voor velen, zo velen. De makers zijn erin geslaagd een fraai evenwicht te vinden, waardoor je als toeschouwer afwisselend wordt geraakt en zelfs geamuseerd, maar ook intens bij je strot wordt gegrepen. Het spel blijft overwegend licht en zelfs de zang is af en toe bijna cabaretesk, zoals in de liedjes van het duo Johnny and Jones, maar de gesproken citaten van kampbewoners en vooral de projecties van historische feiten geven het zware tegenwicht. De zangeressen van Waisisi zijn geen actrices, maar tonen na diverse producties een duidelijke groei ook in hun performances. Het ballet en de evenwichtige  bijdrage van de figuranten tillen de voorstelling nog wat hoger. De keus voor de locatie is subliem: alles in deze grote boerenschuur draagt bij  aan de beleving vanaf de omgevingsgeluiden tot aan de harde banken en de geur van schapenurine toe.

De voorstelling is nog te zien op vrijdag 31 mei en zaterdag 1 juni. Info kaartverkoop: www.waisisi.nl

 

 

Lekker lang nakauwen op ‘Een Zwarte Pool’

Spelscène met Izaäk Wondergem (Seiffert) en Wilma Selen (Lilly)

GEZIEN: Vrijdag 24 mei 2019, Minitheater Middelburg:  ‘Een Zwarte Pool’; De Zeeuwse Komedie; tekst: Karst Woudstra; regie: Marieke van Dijk; Spel: Wilma Selen, Izaäk Wondergem, Jeffrey Limburg, Mels Hoogenboom, Jolanda Kasse.

Het is zo’n stuk waar je lekker lang op kunt nakauwen en dat deden we dan ook in klein comité gisteravond direct na de première en op de terugweg naar huis. Duidelijk dus dat ‘Een Zwarte Pool’ in elk geval iets bij ons teweeg heeft gebracht. Op sommige punten blijken de meningen verdeeld. Eens zijn we het wel over de vraag of dit stuk dat in 1992 is geschreven anno 2019 nog gespeeld kan worden. Ja, waarom niet? Marieke van Dijk heeft vaardig het communisme van toen ontweken en die summiere verwijzingen naar Lech Wales, glasnost en perestrojka kan het publiek best aan. Met wat driftig gehanteerde mobieltjes erbij kan het stuk gewoon ook over mensen van nu gaan. Want daar draait het natuurlijk ook om: menselijke relaties, het mislukken daarin, onvervulde levensverwachtingen, teleurstellingen en leegheid, heel veel leegheid.

Zo zijn daar twee stellen: Lilly en Seiffert en Daan en Marguérite. Elk van hen gaat anders om hun lege leven en hun teleurstellingen. Lilly is hard, koud en gevoelloos ten opzichte van haar man Seiffert. Haar persoonlijke motor lijkt alleen nog te draaien op de lustgevoelens die zij koestert voor Daan en waar ze heel ver in gaat. Maar voor Daan hoeft het allang niet meer, hij heeft haar gedumpt. Ook de vriendschap met Seiffert lijkt hij zat te zijn. Daans enthousiasme vlamt vrijwel uitsluitend nog op als hij het over zijn kinderen en hun belevingswereld heeft. Met Lilly en Daan voel je als toeschouwer dan ook weinig verbinding. Het zijn lege, verbitterde personages die niks meer te bevechten hebben en daardoor vrij één-dimensionaal blijven. De regisseur volgt hierin ongetwijfeld ook de bedoeling van de auteur, want zo’n positieve kijk heeft Woudstra niet op de mensheid.

Seiffert manifesteert zich als zielige stumper, maar weet uiteindelijk toch ook wat mededogen op te wekken. Hij maakt als personage wel enige ontwikkeling door en als toeschouwer gun je hem de kans op ontsnapping uit zijn sombere bestaantje. Dat gaat Marguérite niet lukken. Achter al haar uitgesponnen meningen over gezond eten en leven, de angst voor de toekomst en het omgaan met elkaar schuilt een enorme onzekerheid over hoe ze als mens nou echt in het leven moet staan. De rol van Marguérite wordt vrij bombastisch neergezet, wellicht ook een keuze van de regie om de eenzaamheid en onzekerheid van deze vrouw nog wat extra te benadrukken.

Jeffrey Limburg in zijn rol van de Poolse student Zygmynt.

Een prachtig contrast met die vier uitgebluste personages biedt de Zwarte Pool, een frisse, ongecompliceerde jonge vent nog bruisend van levensvreugde. Een dankbare rol ook, omdat hij veel tegenwicht kan bieden en vol zit met spelmogelijkheden. Jeffrey Limburg wist dat alles met gretigheid en veel talent goed uit te buiten. Hij bekijkt die merkwaardige mensen om hem heen met oprechte verwondering, zonder direct een oordeel over hen te vellen, maar het lachje om zijn mond verraadt heel subtiel dat hij wel iets van ze vindt.

Het stuk zal in de loop van de opvoeringsreeks ongetwijfeld nog wat groeien in de onderlinge scherpte tussen de spelers. Vooral na de pauze in de scène met de  ‘crosstalk’ met twee dialogen door elkaar zou de snelheid nog flink omhoog moeten. Dat er nu te veel op elkaar werd gewacht, zal te wijten zijn aan premièrespanning.

De voorstelling dwingt respect af voor de keuze, de aanpak en de spelprestaties. Het stuk biedt geen happy end. Als publiek zul je tevreden moeten zijn dat er in elk geval ‘een knip’ komt in een onhoudbare situatie. En dat je op ‘Een Zwarte Pool’ dus lekker lang kunt nakauwen.

Nog te zien op: zo 26 mei (14.30), vr, 31 mei (20.00), zo 2 juni (14.30), vr. 7 juni (20.00), vr. 21 juni (20.00) en za. 22 juni (20.00). Minitheater, Middelburg. www.zeeuwsekomedie.nl

 

Ruim baan voor Zeeuwse Eenakters

De Marsmeiden: Hildegard van Popering, Renée van der Hulle-Ossendrijver en Cora Hoogstrate (foto Dirk-Jan Gjeltema)

Met het hoofd nog vol impressies van het tweedaagse Zeeuws Eenakterfestival 2019 op vrijdag 17 en zaterdag 18 mei in De Stenge in Heinkenszand, kijk ik al weer gretig vooruit naar de spin off van dit festijn: ‘Eenakters op Herhaling’ in Theater De Verdieping in Zierikzee zondagmiddag 26 mei aanstaande. De belangstelling daarvoor blijkt zo groot dat de kaartjes al sinds maandag zijn uitverkocht.

Die gretigheid is natuurlijk ook niet verwonderlijk. Een programma vol eenakters biedt zoveel variatie. Als toeschouwer krijg je in een kort tijdsbestek veel verschillende verhalen voorgeschoteld en dat steeds weer op een andere manier. Zo bracht het festival het afgelopen weekend onder meer een verhaal zonder woorden met vol emoties over verlangens en verrassingen, een optreden met korte fragmenten over veel manieren waarop je de liefde kunt ervaren, over een ouder wordende vrouw die graag nog wat wil betekenen voor de maatschappij door de politiek in te gaan, over de ervaringen van een hulpverleenster die oog in oog komt te staan met een slachtoffertje én een aanslagpleger. En dan heb ik het nog alleen maar over het eerste dagdeel.

Extra boeiend is het Zeeuws Eenakterfestival ook altijd weer doordat alle voorstellingen worden nabesproken door een vakjury onder voorzitterschap van Provinciaal Toneeladviseur Ron Lubbersen. De professionele acteurs Elisa van Riessen en Herman Bolten gaven met opbouwend commentaar hun meningen over de optredens. Vaak klonken er uit hun mond complimenten, af en toe waren er kritische kanttekeningen, maar die werden ook steeds weer gevolgd door adviezen hoe het eventueel beter zou kunnen.

Bij meerdere voorstellingen werd wat ontroering opgewekt (‘Kappen Nou’ door Suzanne Krijger/ Sem Houmes en ‘Wie spaart vergaart’ door Toneelgroep Achilles)  en bij andere optredens rolde er veelvuldig een vette lach door de zaal (‘Marsmeiden’ door Theatergroep Zierikzee en ‘I am what I am…. not to be forgotten’ door Theatergroep ‘De verjaardag van Oom Bob’).

Scène uit ‘I am what I am ….not to be forgotten’ met Kees Baijens en Roelie van de Velde (foto: William Wagenaar)

De stadsdichteres van Middelburg Anna de Bruyckere oogstte waardering voor haar zelf geschreven monoloog ‘Eerst maar eens naar Nieuw-Zeeland’. Deze performance zal De Bruyckere  overigens ook opvoeren tijdens de officiële opening van De Kunstschouw op vrijdagavond 14 juni aanstaande in de Hervormde Kerk in Haamstede.

Maar eerst dus nog ‘Eenakters op Herhaling’ zondagmiddag in Theater De Verdieping op initiatief van Theatergroep Zierik. Uiteraard zal Zierik zelf daar de voorstelling ‘Marsmeiden’ opvoeren. Ook zal de Zierikzeese groep ‘Maar dan anders’ van de partij zijn met de eenakter ‘Presteren kan je leren’, maar verder blijft het programma daar nog even een verrassing.

‘I’m Alive’ in Theater De Verdieping

Robert Baarda (foto: Erik Franssen) 

ZIERIKZEE – Singer/songwriter Robert Baarda en zijn band The Modern Freak Show geven zondagmiddag 19 mei een try out voorstelling van hun programma ‘I’am Alive’ in  Theater De Verdieping in Zierikzee.  De voorstelling is opgebouwd met eigen songs en gaat over het fenomeen ‘leven’. De schoonheid, de worsteling, de wreedheid, de tijdgeest, het lot, de dromen, falen, vallen en opstaan, rouwen en het leven volop leen. Het komt allemaal voorbij.

Als kind al bedacht Robert Baarda (1974) melodielijntjes en sinds z’n 18e schrijft hij zijn eigen nummers. De teksten zijn veelal portretten van personages in bijzondere sociale en/of emotionele situaties.  Via voorzitter Mels Hoogenboom heeft Robert goede contacten met Theatergroep Zierik en heeft hij veel zin in de try out. ,,Superleuk om in het mooie theaterzaaltje van De Verdieping te mogen spelen. En te gek dat deze voorziening nu ook gewaarborgd is voor de toekomst. Juist in de kleine theaterzaaltjes gebeuren zoveel mooie dingen. Toegankelijk, intiem en vol van passie en overgave. Ik denk dat onzer voorstelling daar prima bij past’’, zegt Robert Baarda.

Naast singer/songwriter is hij ook werkzaam als theatermaker, dramadocent en acteur. ‘I’am Alive’ is zijn eerste muziekvoorstelling waarmee hij de theaters in gaat. Deze artistieke duizendpoot, geboren in Flevoland en nu woonachtig in Zutphen, voelt zich zeer verbonden met Zeeland. ,,Mijn moeder komt van Walcheren en ik kom al vanaf mijn 2e levensjaar op vakantie in Zeeland. Het voelt altijd als thuiskomen.’’

Kaarten à € 5,00 zijn te bestellen via website: www.theatergroepzierik.nl

Zondag 19 mei, zaal open 14.30 uur, aanvang 15.00 uur.

Teksten, zang, gitaar Robert Baarda, de bandleden: Linda Evenhuis (zang, gitaar, glockenspiel, harmonium); Hugo Hendrickx (cajon); Arjan van Egmond (bas).

 

 

Sterke stem van Anorexia

Lisse Knaapen in ‘Emma wil leven'(foto: Annemieke van der Togt)

RILLAND – Het belooft een bijzondere toneelvoorstelling te worden vrijdagavond 17 mei in dorpshuis Luctor et Emergo in Rilland. Actrice Lisse Knaapen brengt daar op uitnodiging van  Podium Reimerswaal de voorstelling ‘Emma wil leven’, een toneelbewerking van de  gelijknamige documentaire van Jessica Villerius.

Hierin wordt het ware verhaal over Emma verteld. Emma is slim, sportief, grappig en ……weegt 40 kilo. Emma wil leven. Maar volgens haar ouders en de artsen is ze ernstig ziek. En hoewel Emma probeert te luisteren naar hun adviezen is er iets dat haar steeds anders laat handelen. Iets dat sterker is: de stem van Anorexia. In Emma’s hoofd is een strijd gaande op leven en dood. Emma wil leven, maar is ze in staat om weerstand te bieden aan alle negatieve gedachten die haar hoofd vullen? Lisse Knaapen stapt als actrice in de rol en het hoofd  van Emma en vertolkt zo Emma’s twijfels, angsten en geestige observaties. De speelster toont een jonge vrouw die verlangt naar controle maar daardoor die controle juist verliest.

De voorstelling in het dorpshuis in Rilland begint om 20.00 uur, maar vanaf 19.15 uur geeft Annemiek Lely een inleiding op deze solo-voorstelling.   Kaarten zijn te bestellen via: www.podiumreimerswaal.nl

 

Het Zeeuws Eenakterfestival komt er aan……

De cast van ‘I am what I am….not to be forgotten’ te zien tijdens het Zeeuws Eenakterfestival

De 33e editie van het Zeeuws Eenakterfestival wordt gehouden op vrijdagavond 17 mei en op zaterdagmiddag en – avond 18 mei in De Stenge in Heinkenszand. Hoe bont kan het zijn op zo’n festval? Heel bont!!! Zo blijkt uit een blik op het programma.

Een verhaal over liefde in allerlei vormen: romantische liefde, moederliefde, verboden liefde, kleinkinderen die discussiëren over euthanasie,  twee mensen die beseffen dat ze al dood zijn maar tot hun eigen verbazing moeten constateren dat er niet zoveel veranderd is, drie rijpe ‘marsmeiden’ die vinden dat ze best nog gezien mogen worden, drie middelbare schoolleerlingen die hun toetsweek hebben verknald en opnieuw moeten beginnen in een klas vol onbekenden, of toch nog een laatste kans krijgen, angst na aanslagen in omringende landen en de beklemmende vraag ‘wanneer zijn we in Nederland aan de beurt?’ of het besluit om dat grijze Nederland maar te verlaten en de andere kant van de wereld op te zoeken. Klimaatdiscussies, verjaardagtradities, verlangens en verrassingen…..

Waar kun je dat nou allemaal in een kort tijdsbestek van drie dagdelen beleven als toeschouwer? Bij het Zeeuws Eenakterfestival dus! Die bonte mix aan verhalen en emoties is immers de grote kracht van dit toneelfestijn.  Het programma biedt een veelheid aan stijlen en thema’s: komedie, tragiek, humor, satire, hilariteit gebracht in ensembles, dialogen en monologen.  Alle voorstellingen worden door een vakjury nabesproken in aanwezigheid van het publiek. Die professionele juryleden zijn dit keer actrice Elisa van Riessen en acteur/regisseur/dramadocent Herman Bolten. De jury staat onder leiding van toneeldeskundige Ron Lubbersen (ZB, Planbureau en Bibliotheek van Zeeland).

Zeeuws Eenakterfestival: vrijdag 17 mei, 20.00 uu, zaterdag 18 mei 14.000 uur en 20.00 uur, de Stenge in Heinkenszand, Kaartverkoop uitsluitend aan de zaal: € 5,– per dagdeel.

Repetitiescène voor de voorstelling ‘Wie spaart vergaart’, te zien tijdens het Zeeuws Eenakterfestival

Programma-overzicht:

Vrijdagavond 17 mei;

20.00 uur: Openingswoord

20.05 uur: ‘Bagagedrager’ – Toneelvereniging ‘Pauze’ (Middelburg)

20.25 uur: ‘Onmogelijke liefdes’ – JTSZ/De Ambitie (Goes/Middelburg)

20.45 uur: Nabespreking

21.05 uur: pauze

21.25 uur: Kort Intermezzo

21.35 uur:  ‘De stem’ –  Zeeuwse Komedie (Vlissingen)

21.50 uur: ‘First Responder’ – Heer Hendrik (’s Heer-Hendrikskinderen)

22.25 uur: Nabespreking

22.45 uur: Einde van de avond

Zaterdagmiddag 18 mei;

14.00 uur: Openingswoord

14.05 uur: ‘Wie spaart vergaart’ – Theater Achilles (Kapelle)

14.25 uur: ‘Presteren kan je leren’-  Theater ‘Maar dan anders’ (Zierikzee)

14.45 uur: Nabespreking

15.05 uur: pauze

15.25 uur: ‘Thea en Lies’ – Ver. Middelburgs Theater

16.05 uur: kort intermezzo

16.15 uur: ‘Tot de dood ons scheidt’ – Toneel & Zo (IJmuiden)

16.50 uur: ‘Gefeliciteerd’-  Dimitri Nijsse (Kunstbende)

17.00 uur: Nabespreking

17.20 uur: Einde van de middag

Zaterdagavond 18  mei;

20.00 uur: Openingswoord

20.05 uur: ‘Eerst maar eens naar Nieuw Zeeland’-  Anna de Bruykere (Middelburg)

20.30 uur: ‘Kappen nou’-  Suzanne Krijger en Sem Houmes (Kunstbende)

20.45 uur: ‘Marsmeiden’ – Theatergroep Zierik (Zierikzee)

21.25 uur: Nabespreking

21.45 uur: pauze

22.10 uur: ‘Het verweer’-  Zeeuwse Komedie (Vlissingen)

22.55 uur: ‘I am what I am…..not to be forgotten –  De verjaardag van oom Bob (Middelburg)

23.15 uur: Nabespreking

23.30 uur: Einde van de avond