De kroeg: broodnodige uitlaatklep

Peter Boot en Wilma Selen als het echtpaar in joggingpak.

GEZIEN: zaterdag 27 oktober: ‘TWEE’ van Jim Cartwright door De Zeeuwse Komedie; Theater Spoetnik, Vlissingen; bewerking en regie: Peter Adriaanse; spel: Peter Boot, Anneke Goedhart, Ruben Goedhart, Tabitha Govaarts, Jurgen Hoogstrate, Anneke van Jaarsveld, Ine Kuipers, Tom Roovers, Wilma Seelen, Gerda Verhoeff, Marleen Vermeer, Dick Vermeulen, Peter Adriaanse.

Het voelt als een warm bad vol nostalgie voor wie de jaren 60/70 bewust heeft meegemaakt en voor alle anderen die er ongetwijfeld wel iets van mee gekregen hebben al was het ‘alleen maar’ door de talrijke hits die toen zijn voortgebracht. De komedie ‘TWEE’ brengt het allemaal weer in de herinnering, maar dan wel door de ogen van de bewoners in een volksbuurt. Die mensen komen dagelijks in hun stamkroeg. Ze komen zoals ze zijn met al hun sores en dagelijkse zorgen. Sommigen trachten hun persoonlijke ballast fraai te verbergen onder overdadige outfit: tijgerprintjes, netkousen, glitterjurkjes, fel gekleurde kostuums, broeken met wijde pijpen. Anderen hebben die poging al lang opgegeven, accepteren hun overgewicht en hullen zich in joggingpak.

Muziek is een essentieel onderdeel van deze voorstelling die zich afspeelt rond de toog en aan de tafeltjes middenin de kroeg met het publiek dat zelf in feite ook meespeelt. Met muziek maakt de cast een overrompelende entree onder aanvoering van de kastelein en zijn vrouw. In anderhalf uur tijd maken de toeschouwers kennis met alle stamgasten en wat incidentele kroegbezoekers. Dat gebeurt met monologen, dialogen en met mimiek en handelingen op de achtergrond. Eén van de vaste gasten is de oude buurtbewoonster die de hele dag haar handen vol heeft aan het verzorgen van haar oude, zieke man en als troost ’s avonds een paar pilsjes komt pakken. Ook een trouwe klant is die eenzame poëtische jongen die vooral in deze kroeg de geest van zijn overleden moeder nog zo dichtbij voelt. Een andere jongeman houdt het liever bij werkelijk aanwezig vlees en bloed en manifesteert zich als sneue vrouwenversierder. Vaste ‘barflies’, die af en toe een dansje wagen, zijn ook twee kleurrijk uitgedoste echtelieden die elkaar dagelijks naar het leven staan.

Anneke Goedhart, een van de barflies, vertelt dat ze van ‘grote mannen’ houdt. 

Voor de meesten is de kroeg een broodnodige uitlaadklep om lucht te geven aan een persoonlijke zorgen en verlangens. In sommige scènes gebeurt dat te nadrukkelijk, te veel met een ‘toneelsausje’ overgoten. De hele ambiance – in het bestaande decor van Café Spoetnik – en het gegeven van de volkskroeg vergt  spel waarbij de tekst als het ware spontaan ‘uit de bek’ komt vallen. Minder geacteerd en meer terloops. Daar zou het stuk nog aanzienlijk mee kunnen winnen. Een mooi voorbeeld biedt het echtpaar in joggingpak. Wilma Selen en Peter Boot weten in hun knotsgekke outfit compleet met dikmaak-pak onder alle hilariteit iets van de pijn van hun personages te laten voelen.  Ook Tom Roovers en Anneke van Jaarsveld weten als het kribbige kasteleinsechtpaar een mooie balans te vinden tussen uitvergroot spelen en geloofwaardige emoties. Vooral de kroegbaas overtuigt uiteindelijk in zijn poging uit te leggen waarom hij zo geworden is als hij is.

Enkele stamgasten aan de toog.

Na elk blokje tekst is er muziek, steeds weer stroomt een lekkere gouwe oude de kroeg binnen. Dat biedt afwisseling, maar al snel ontstaat er ook een structuur die aan de verwachting voldoet. Af en toe die structuur doorbreken, zou een overweging kunnen zijn. Extra pluim op de hoed verdient regisseur Peter Adriaanse, die op de première wegens het uitvallen van één van de spelers ook nog maar snel een spelscène op zich nam.

‘TWEE’ biedt een fijne toneelbeleving in een verrassende vormgeving met veel humor als verpakking voor de pijn van menselijk getob en (vaak herkenbaar) leed. Een avondje in de volkskroeg waarin je net iets meer ‘echte mensen’ in plaats van ‘spelers’ zou willen ontmoeten. Deze voorstelling is nog te zien in Theater Spoetnik, Oude Markt 41, Vlissingen op 2, 3, 10, 11 (matinee), 17, 18 (matinee), 23 en 24 november, 7 en 9 (matinee) december. Aanvang avondvoorstellingen 20.00 uur; matinees 14.30 uur. Reserveringen: www.zeeuwsekomedie.nl

 

Zeeuwse Komedie zet in op ‘Twee’

Vormgeving flyer: Bram van Belzen

VLISSINGEN – Het is een jubileumvoorstelling van de 50-jarige Zeeuwse Komedie in Vlissingen en dus is er een bijzonder stuk gezocht en gevonden, te weten ‘Twee’ van Jim Cartwright in een vertaling van Jules Deelder en in een bewerking en regie van Peter Adriaanse. Deze productie gaat zaterdagavond  27 oktober in première. Daar de Zeeuwse Komedie al enige jaren dakloos is, in elk geval geen eigen Vestzaktheater meer heeft, gebeurt dat dit keer in Theater Spoetnik aan de Oude Markt 41 in Vlissingen.

Het verhaal in ‘Twee’ speelt zich af middenin de kroeg. Het publiek krijgt verschillende tragikomische monologen en dialogen voorgeschoteld door twaalf acteurs en actrices in wisselende samenstelling.  Het is aan de toeschouwers om te lachen, mee te leven, af te keuren en in te leven.

In ‘Twee’ runnen de kastelein en zijn vrouw een goedlopende kroeg. Deze avond is het druk. Er komen stamgasten en vreemdelingen binnen met hun eigen verhaal . Allemaal hebben ze iets te vertellen. Iedereen is welkom. Tussen alle verhalen door krijgt het publiek ook te horen hoe de kroegbaas en zijn vrouw door het leven zijn gegaan. Recht uit het hart en recht voor zijn raap. Jim Cartwright schrijft verhalen over echte mensen van vlees en bloed. Scherpzinnige, krachtige, grappige en ontroerende verhalen in een fraaie vertaling van Jules Deelder.

De spelers zijn: Peter Boot, Anneke Goedhart, Ruben Goedhart, Tabitha Govaarts, Jurgen Hoogstrate, Anneke van Jaarsveld, Ine Kuipers, Tom Roovers, Wilma Selen, Herbert Veira, Gerda Verhoeff, Marleen Vermeer, Dick Vermeulen. ‘Twee’ wordt na de première op zaterdag 27 oktober nog 10 keer opgevoerd tot en met 9 december. Zie voor speellijst en reserveringen: www.zeeuwsekomedie.nl ; tel. 06-19921153.

Kracht van Assepoes zit in details, muziek en zussen

Assepoes is gereed om naar het bal te gaan. Op de achtergrond: stiefmoeder en haar twee dochters. (foto: Rob Vercauteren).

GEZIEN: ‘Assepoes’ – tekst: Heleen Verburg; door Zeeuwse Komedie; vrijdag 17 november 2017, De Piek Vlissingen; regie: Nelleke Tamerus; spel/zang: Anneke van Jaarsveld, Gerda Verhoeff, Herbert Veira, Jeffrey Limburg, Kris Reijnierse, Liesbeth Peters, Myrthe Ligtenberg, Wilma Seelen, Dick Vermeulen; muziek: Izaak Wondergem (gitaar), Ron van der Schelde (dwarsfluit) en Mark Molenaar (toetsen).

Een voorstelling die met veel toewijding en inventiviteit is gemaakt. Dat is de eerste conclusie die na het beleven van de eerste voorstelling in de reeks van ‘Assepoes’ komt bovendrijven. Ook moet gezegd dat er sprake was van behoorlijk wat première-spanning, waardoor wat tekst missers en wat aarzelingen. De voorstelling schreeuwt om wat meer bravoure en overtuiging, maar die zullen ongetwijfeld groeien in de loop van de opvoeringsreeks. Het gebrek aan durf binnen de cast deed zich vooral voelen tijdens de liedjes. Die zitten rijkelijk verspreid over de voorstelling. Enerzijds dringt de vraag zich op of je daarvoor moet kiezen als de spelers geen echte zangstemmen hebben, anderzijds moet gezegd dat de live-muziek, uitgevoerd door het fijne ensemble een belangrijke meerwaarde biedt. Wellicht helpt het als de spelers zich ook bij de liedjes met meer overtuiging manifesteren en de schroom over wel of niet goed kunnen zingen simpelweg naast zich neer leggen.

Jeffrey Limburg als de lakei. (foto: Rob Vercauteren)

De kracht van ‘Assepoes’ zit in elk geval in talrijke fijne details. Dat geldt voor mooie spel- en bewegingsfragmenten. Zo toont Gerda Verhoeff zich verrassend subtiel in meerdere kleine rollen met name met stil spel in de rol van de koetsier. Jeffrey Limburg zet een kostelijke, verliefde, nederige maar toch ook dappere lakei neer en Wilma Seelen weet de lachers op haar hand te krijgen als onbeschaamde stiefmoeder, voortdurend wiebelend op haar te hoge hakken. Met Anneke van Jaarsveld en Liesbeth Peters als de twee gemene stiefzussen kon regisseur Nelleke Tamerus geen betere invulling wensen. Zij zijn met lekker vet spel en mimiek en prima gevoel voor timing volledig aan elkaar gewaagd. Bovendien weten zij tussen al dat ‘over-the-top’-spel ook af en toe te laten voelen dat de stiefzusjes in feite ook heel sneu en eenzaam zijn.

Een  compliment verdient zeker ook de kostumering met onder meer de fraaie japonnen van Petemoei en Assepoes als ze naar het bal gaat. Verder leveren ook de toverstunts van Petemoei enkele verrassende momenten op. Zoals het een sprookje betaamt,  biedt het verhaal soms gruwelijke passages, waarin de hoofdpersoon het heel moeilijk heeft, maar komt uiteindelijk alles goed.  En voor wie wat slechter bedeeld achterblijft, is er altijd nog de mogelijkheid om te dromen over een beter bestaan. ‘Assepoes’ geldt als een familievoorstelling en wellicht daarom is er gekozen voor een pauze, maar voor de voortstuwing van het verhaal was het wellicht beter geweest aan één stuk door te spelen.

‘Assepoes’ door de Zeeuwse Komedie is t/m 30 december in De Piek in Vlissingen. Voor overzicht voorstellingsreeks en reserveringen: www.zeeuwsekomedie.nl