Kleintjes lijken Spijtebijt te begrijpen

PR foto: Astrid de Buck als Aagje en René de Jonge als Pluk. (foto: William Wagenaar).

GEZIEN: Familievoorstelling ‘Pluk redt de dieren’, Middelburgs Theater, Minitheater, Verwerijstraat, Middelburg, zaterdag 22 dec. ; teksten: Bruun Kuijt en Wil van der Meer; liedteksten: Marianne Sinke; regie: Derek Meijer; spel: René de Jonge, Astrid de Buck, Marjan de Bel, Roelie van de Velde, Kees Baijens Jeanet Manusama.

Kleine kinderen hebben geen geloofwaardig verhaal nodig om mee te kunnen gaan in de emoties van de personages, als zij zichzelf maar herkennen in de gevoelens. En dat doen ze in ‘Pluk redt de dieren’, zo blijkt tijdens de première. Vooral Spijtebijt blijkt de  kleintjes te kunnen raken. Kinderen begrijpen immers dat het soms zo moeilijk is om altijd maar netjes te blijven, te doen wat grote mensen zeggen en zeker nooit andere mensen pijn te doen. Spijtebijt blijkt een komische variant op Mogli. In plaats van bij de wolven, is Spijtebijt als klein jochie opgevoed door twee beren in Canada en is dus best een beetje wild geworden. Als hij bang of boos wordt dan bijt hij in neuzen of oren met alle gevolgen van dien, want dan vloeit er bloed. Maar Spijtebijt is in wezen toch een jongetje dat nu bij Tante Pleeg in de Petteflet woont en dat moet leren zich als mensenkind te gedragen. Dat valt niet mee, ook al krijgt hij hulp van Pluk en Aagje die ook in diezelfde Pletteflet wonen.

Zes spelers van het Middelburgs Theater gooien zich met veel enthousiasme en overtuigingskracht in hun rollen. Zonder iemand te kort te doen, mag geconstateerd worden dat met name Marjan de Bel verrassend leuk gestalte geeft aan Spijtebijt. Maar gezegd moet ook dat het spelplezier van de hele cast afspat. Zonder greintje gêne weten de spelers het kind in zichzelf naar boven te halen, ongetwijfeld gesteund door de herinnering aan de tijd dat ze zelf hebben genoten van de boeken van Annie M. G. Schmidt. De hand van de regisseur die van hilarische dingen houdt, is er ook duidelijk in te herkennen. Voeg daarbij de creatieve vormgeving met een levensgroot boek  waarvan de bladzijden en dus de verschillende locaties worden omgeslagen en alle ingrediënten voor een geslaagde voorstelling zijn voorhanden. Dat de changementen net wat meer licht zouden mogen krijgen en het spel af en toe nog net wat meer vaart behoeft, zijn dan slechts kanttekeningen.

Scène met Marjan de Bel, Kees Baijens en Jeanet Manusama. 

Of de achterliggende klimaatboodschap nou echt overkomt bij de allerkleinsten is zeer de vraag. Zij wapperen in elk geval wel fanatiek met hun tekeningen als ze die moeten inleveren ten behoeve van de reddingsactie van Pluk. Hij moet er immers voor zorgen dat het weer heet wordt in de tropen en ijskoud in de poolstreken. Fraaie vondst hoe de tekeningen naar de plek van hun bestemming worden getransporteerd. Hoera! Het klimaat is gered, maar de kinderen bekommeren zich meer om het lot van Spijtebijt. Hoe groot het medeleven bij de kleintjes is, blijkt voor mij uit een tussentijdse uitroep van zo’n spruit voor me: ,,Ja!! Beloofd is beloofd. Dat is ook maar een woord. Je moet het natuurlijk wel doen!!!’’

‘Pluk redt de dieren’ in het Minitheater is nog te zien vanmiddag zon 23 dec (14.30 u), ma 24 dec (14.30 u), wo 26 dec (14.30 u), do 27 dec (14.30 en 19.00 u) vrij 28 dec (14.30 u), zat 29 dec (14.30 en 19.00 uur), zon 30 dec (14.30 u).  Kaartverkoop zie: www.middelburgsminitheater.nl