Broeinest vol egoïsten

Scène uit ‘Familie'(Foto: Peter Kouijzer) 

GEZIEN: Zaterdag 7 maart 2020, Theater De Verdieping Zierikzee: ‘Familie’, tragikomedie van Maria Goos; Theatergroep Zierik; regie: Cees Möhlmann; Spel: Hildegard van Popering, Joost de Oude, Carina Bartels, Jeffrey Limburg, Tamara van As, Mels Hoogenboom.

Dat die zes leden van de familie Tegenkamp tot elkaar behoren, is in feite te wijten aan ‘toeval’, tenminste als je huwelijken en geboorten zo wilt noemen. Het is hen min of meer overkomen, ze hebben er in elk geval niet zelf voor gekozen. Maar het feit ligt er nou eenmaal: vader en moeder Jan en Els Tegenkamp zijn getrouwd en hebben ooit twee kinderen op de wereld gezet: zoon Nico en dochter Bibi. Die zoon en dochter zijn op hun beurt ook weer getrouwd, met Sandra en Von. Bij elkaar zijn het zes zeer egoïstische individuen die het in de eerste plaats moeilijk hebben met zichzelf. Zoon Nico zwelgt in zijn woede en verongelijktheid dat hij nooit een liefhebbende moeder heeft ervaren in Els. Dochter Bibi manifesteert zich als drammerige zweefteef die alles naar haar hand wil zetten. Schoondochter Sandra voelt zich behoorlijk verheven boven haar aangetrouwde familieleden en wil vooral tonen dat zij WEL een moeder is die zich om haar kinderen bekommert. Schoonzoon Von moet vroeger ooit ambities hebben gehad, maar nu hij die niet heeft kunnen waarmaken is hij een alcoholische cynicus geworden. Vader Jan is minder warmhartig dan hij zich voordoet. Hij blikt met enige gretigheid vooruit op het aanstaande overlijden van zijn vrouw. Dat moet allemaal netjes worden afgewikkeld, maar daarna kan hij eindelijk aan zijn nieuwe, gedroomde leven beginnen. En tenslotte moeder Els: Zij had ooit een andere toekomst voor zichzelf in gedachten dan dat ze heeft waargemaakt. Dat neemt ze vooral haar man en kinderen kwalijk.

Scène uit ‘Familie'( foto: Peter Kouijzer)

Zet die zes personages bij elkaar in een chalet in Zwitserland en je krijgt een broeinest vol egoïsten. Theatergroep Zierik geeft met ‘Familie’ dankzij gedegen regie en spel een boeiende impressie van wat er dan ontstaat. Schrijfster Maria Goos heeft haar talent bij dit stuk vooral ingezet op rijk taalgebruik met tal van vlijmscherpe dialogen. Die zijn vaak bijtend, maar ook doorspekt met humor waar de spelers over het algemeen goed raad mee weten dankzij prima timing en tekstbehandeling. Een stuk als ‘Familie’ vergt wel wat spelervaring om geloofwaardige personages te kunnen neerzetten. Joos de Oude heeft nog wat meer ‘vlieguren’ nodig om van vader Jan een man van vlees en bloed te maken. Hij getuigt van inzet die te gaan maken. Mels Hoogenboom is met zijn rijke spelervaring zeer wel in staat een geëmotioneerde Nico neer te zetten. Dat hij dat vooral boos en als miskende jongen doet, is wellicht een regiekeuze. Mels kan ook prima uit de voeten met heftigheid, maar heeft wel een spelregister tot zijn beschikking dat nog veel breder aangeboord zou kunnen worden. Carina Bartels trekt de rol van de zweverige Bibi aan als een jas en die zit haar als gegoten. Bovendien weet zij ook de venijnige trekkers van Bibi prima te benutten. Tamara van As kan in haar rol van Sandra laten zien dat ze veel meer kan dan een mooie, lieve vrouw spelen. Met leuk aangezette stress en vileine houding maakt zij van Sandra een hooghartig loeder, dat het in feite goed bedoelt.

Scène uit ‘Familie’ (foto Peter Kouijzer) 

Jeffrey Limburg weet alleen al met zijn fraaie mimiek een mooie Von leven in te blazen. Zijn tekstbehandeling en timing dragen er toe bij dat deze loser de aandacht steeds naar zich toe weet te trekken. Met als hoogtepunt de bijtende confrontatie met schoonmoeder Els. Het is knap hoe Hildegard van Popering de moederfiguur inkleurt. Els is niet in eerste instantie een aardige vrouw, maar daar windt zij zelf ook geen doekjes om. Els doet geen krampachtige pogingen om zich als ideale moeder te manifesteren. Zij noemt de dingen bij de naam. Het is wat het is voor haar en zij toont wel haar goede bedoeling om er nog het beste van te maken. Als publiek zou je haar die kans op den duur ook gunnen.
‘Familie’ door Theatergroep Zierik in Theater De Verdieping in Zierikzee is nog te zien op: do 12, vrij 13, za 14 , do 19, vrij 20 en za 21 maart. Zie voor tijden en kaartverkoop: http://www.theatergroepzierik.nl

‘I’m Alive’ in Theater De Verdieping

Robert Baarda (foto: Erik Franssen) 

ZIERIKZEE – Singer/songwriter Robert Baarda en zijn band The Modern Freak Show geven zondagmiddag 19 mei een try out voorstelling van hun programma ‘I’am Alive’ in  Theater De Verdieping in Zierikzee.  De voorstelling is opgebouwd met eigen songs en gaat over het fenomeen ‘leven’. De schoonheid, de worsteling, de wreedheid, de tijdgeest, het lot, de dromen, falen, vallen en opstaan, rouwen en het leven volop leen. Het komt allemaal voorbij.

Als kind al bedacht Robert Baarda (1974) melodielijntjes en sinds z’n 18e schrijft hij zijn eigen nummers. De teksten zijn veelal portretten van personages in bijzondere sociale en/of emotionele situaties.  Via voorzitter Mels Hoogenboom heeft Robert goede contacten met Theatergroep Zierik en heeft hij veel zin in de try out. ,,Superleuk om in het mooie theaterzaaltje van De Verdieping te mogen spelen. En te gek dat deze voorziening nu ook gewaarborgd is voor de toekomst. Juist in de kleine theaterzaaltjes gebeuren zoveel mooie dingen. Toegankelijk, intiem en vol van passie en overgave. Ik denk dat onzer voorstelling daar prima bij past’’, zegt Robert Baarda.

Naast singer/songwriter is hij ook werkzaam als theatermaker, dramadocent en acteur. ‘I’am Alive’ is zijn eerste muziekvoorstelling waarmee hij de theaters in gaat. Deze artistieke duizendpoot, geboren in Flevoland en nu woonachtig in Zutphen, voelt zich zeer verbonden met Zeeland. ,,Mijn moeder komt van Walcheren en ik kom al vanaf mijn 2e levensjaar op vakantie in Zeeland. Het voelt altijd als thuiskomen.’’

Kaarten à € 5,00 zijn te bestellen via website: www.theatergroepzierik.nl

Zondag 19 mei, zaal open 14.30 uur, aanvang 15.00 uur.

Teksten, zang, gitaar Robert Baarda, de bandleden: Linda Evenhuis (zang, gitaar, glockenspiel, harmonium); Hugo Hendrickx (cajon); Arjan van Egmond (bas).