Wiebe Radstake: ‘Thuisvaarder/Thuisvader’

Wiebe Radstake uit Zierikzee is een jonge kapitein op een groot zeilschip. Hij is opgegroeid tussen de boeken en houdt van lezen, hij is muzikant en tekstschrijver. Hij laat zich inspireren door zijn tochten over de wereldzeeën en over zijn ervaringen aan de wal bij het dwalen door steden en het struinen over stranden. Hij werkt aan een brieven/reisboek. Met korte fragmenten daaruit debuteert hij deze maand in het literaire blad ‘Tirade’ van uitgeverij Van Oorschot.

‘Ahoy Pan’ luidt de titel boven het artikel in ‘Tirade’. Een veelzeggende titel. Wiebe richt zijn zeepost aan zijn wachtende Pan aan de andere kant van de oceaan. Brieven die zij later kan voorlezen als hun baby geboren zal zijn. Als ‘Thuisvaarder’ vertelt Wiebe specifiek over hoe het is als jonge kapitein op het zeilschip van ‘Tres Hombres’  zonder motor op weg van de Dominicaanse Republiek naar Amsterdam in tijden van Corona.

,, Het nieuws in de wereld volgde elkaar snel op. Een voor een werden de grenzen dichtgegooid: voor zeilschepen geen toegang op Bermuda, de Azoren sloten hun havens. Macron besloot doodleuk heel Schengen dicht te gooien. Wat te doen? Blijven of zee verkiezen?  Vogels vlogen laag over, een disco in de verte zette de boomba-muziek maar weer aan. Het was kiezen tussen de vlucht naar huis zoals de vogels of blijven in dit treurige vakantieoord.

Afwegingen en berekeningen. Kon ik in een keer naar Nederland zeilen? Met veertien mensen, zonder motor, zonder koelkasten, 4000 liter water en helemaal afhankelijk van het weer?  Het zeezeilen zonder motor was nu in mijn nadeel. Als ik in een windstilte zou komen te zitten, ergens midden op de oceaan, zou er geen hulpmotor zijn om ons door de windflauwte heen te duwen. Normaal omzeil ik de depressies om niet in al te heftige stormen te komen. Nu zou  ik ze wellicht opzoeken voor een snelle oceaanoversteek. Moest ik de noordelijke route nemen om meer in het pad van de Westerlies te komen of toch de normale zuidelijke weg tussen Azoren-hoog en de depressies in blijven navigeren?  Nog nooit in mijn bestaan als kapitein had ik me zo alleen gevoeld.’’

Wiebe vertelt beeldend verder over de berekeningen en keuzes die hij moest maken over het inslaan van voedsel voor een bemanning van veertien mensen op een schip volgepakt ook met balen biologische cacao, koffie en vaten rum bestemd voor Amsterdam. Alles uitladen en laten verrotten op de kades van Boca Chica was geen optie. De nacht voor het vertrek kon Wiebe niet slapen. Alles ging door zijn hoofd: hoe zal het zijn buitengaats, is het niet te ver 6000 mijl varen in één keer? Komt het allemaal wel goed? Het enige wat hem kon helpen was het van zich afschrijven. En hij schreef wat flarden totdat het licht werd:

,,Drinkt een bakkie met de bootsman

‘t tuigage nagekeken, de lieren ingevet?

zijn gereedschap en reserveonderdelen

zeevast gezet?

Op de brug: stuurmannen aan het werk, weerberichten worden vergeleken, uitklaarpapieren ingevuld, zeekaarten gladgestreken, de barograaf constant? De roerinrichting nagekeken?’’

Wiebe keerde met de ‘Tres Hombres’ begin mei terug in Amsterdam, waar hij zijn hand op de zwangere buik van zijn vrouw kon leggen. In het tweede deel van zijn brieven/reisboek zal het gaan over het krijgen van een kind en het als zeeman op de wal leven.

https://www.vanoorschot.nl/tirade-blog/

Josien verstaat een beetje ‘Meeuws’

Josien de Graaf presenteert haar boek ‘Ik versta een beetje Meeuws’ op zaterdag 2 november om 13.30 uur bij Boekhandel De Vries in Zierikzee..

Sprekende dieren, kibbelende echtgenoten, gehaaide familieleden, verlegen jongens en meisjes… en een verteller die vooral zichzelf niet te serieus neemt maar de o zo herkenbare eigenaardigheden van alles en iedereen met liefde en humor beschrijft.

Josien de Graaf zou dat nooit over haar eigen werk schrijven, maar herkent de waarheid als ze hem leest en durft het aan om die publiek te maken.

Op vrijdag 1 november om 15.30 uur presenteert ze haar bundel poëtische verhaaltjes eerst in de Drvkkerij in Middelburg.  Ze leest daar voor en vertelt over hun ontstaan. Daarnaast dienen stadsdichter Anna de Bruyckere en Suzanne Krijger haar van repliek: zij laten hun favorieten uit de bundel horen en brengen met eigen werk een ode aan De Graafs komische observatiekunst. Zaterdagmiddag doet zij haar presentatie in Boekhandel De Vries in Zierikzee.

Josien de Graaf is artistiek leider van de Jeugdtheaterschool Zeeland. Zij heeft veel theaterteksten geschreven voor kinderen, jongeren en volwassenen. Ruim een jaar geleden is zij begonnen met het schrijven van korte poëtische verhaaltjes. In de bundel “Ik versta een beetje Meeuws” zijn 71 van deze prozagedichten opgenomen.

De bundel wordt uitgegeven door Anthoni Fierloos van boekhandel en uitgeverij ’t Paard van Troje in Goes. Wim Hofman maakte de tekening op de omslag.

 

Open Huis Cultuurhuis ZierikC

(Compilatie: Nadine van der Hulle)

ZIERIKZEE – Cultuurhuis ZierikC in het voormalige schoolgebouw aan het Jannewekken 19 in Zierikzee houdt zaterdag 21 september 2019 van 12.00 tot 15.00 uur open huis. Alle belangstellenden kunnen dan een kijkje komen nemen om een indruk te krijgen van de ontwikkeling van dit gebouw tot een ruimte met passie voor cultuur, kunst en educatie.

Het bestuur van ZierikC wil de bezoekers graag ontvangen voor een rondgang door het pand omlijst met een drankje en een hapje. Het Cultuurhuis is nog in wording. Zo is de verbouwing voor Balletschool Elly Geelhoed bijvoorbeeld nog in volle gang en worden er nog gesprekken gevoerd met meerdere toekomstige gebruikers.

De huidige vaste huurders zijn Theatergroep Zierik, Yogastudio Yogamundo en Balletschool Elly Geelhoed. Zij zullen tijdens dit Open Huis op zaterdag 21 september korte presentaties geven om een indruk te bieden wat er reeds nu en straks in de toekomst gebeurt aan het Jannewekken 19 in Zierikzee. Het Cultuurhuis is te bereiken via het Lange Pad, tegenover het parkeerterrein van AH.

Theater na de Dam: Uniek programma in fiZi

Mar van der Veer (foto: Henk Franken)

Op de avond van de Nationale Dodenherdenking op zaterdag 4 mei om 21.00 uur zetten theatermakers en artiesten in heel Nederland zich in om deze dag van extra betekenis te voorzien. Onder de overkoepelende naam ‘Theater Na de Dam’ spelen verspreid  over Nederland meer dan tachtig voorstellingen die ieder op hun eigen manier betrekking hebben op de Tweede Wereldoorlog. In filmtheater fiZi in Zierikzee wordt op 4 mei één van die tachtig voorstellingen gebracht. Het betreft een uniek programma dat speciaal voor deze avond is samengesteld en wordt uitgevoerd door een regionaal ensemble onder de titel ‘Van Donker naar Licht’. Het ensemble bestaat uit: Liesbeth Franken (zang), Josée van de Putte (voordracht), Mar van der Veer (piano) en Henk Franken (gitaar).  Het programma biedt onder meer Jiddische en Sefardische liederen, een voordracht over het leven en het werk van Etty Hillesum, een lied uit ‘Ballade van Mauthausen van Mikis Theodorakis, piano-improvisatie en twee liederen van hoop: ‘Quand on n’a  que l’amour’ van Jacques Brel en ‘Somewhere’ van Leonard Bernstein.

fiZi trekt programma breder met Filmclub

ZIERIKZEE – Filmtheater fiZi in Zierikzee breidt het aanbod uit met films met een speciaal karakter die op de zondagavond in het kader van de fiZi-Filmclub worden vertoond. Het gaat om films die vanuit een artistiek en inhoudelijke noodzaak zijn gemaakt. Het betreft een gevarieerd aanbod met films vanuit diverse culturele achtergronden ofwel: rebelse, satirische, ambitieuze, abstracte, verontrustende, heldhaftige of gestileerde films. Dat kunnen soms iconische klassiekers zijn, maar ook films die getuigen van opmerkelijke, eigentijdse filmkunst.

De Filmclub is bedoeld voor iedere filmliefhebber.  Er is dan ook geen lidmaatschap aan verbonden. Het doel is een brede doelgroep voor deze zondagavondfilms te interesseren, een band op te bouwen en het onderlinge gesprek over films te stimuleren.  Op zondagavond 31 maart krijgt de Filmclub het officiële startsein met een feestelijke omlijsting.  De film die op deze eerste Filmclub-avond wordt vertoond is: ‘Capharnaüm’, van de Libanese regisseur Nadine Labaki.  Het verhaal speelt zich af in de achterbuurten van Beiroet. Veel kinderen in de hoofdstad van Libanon worden verwaarloosd, zwerven op straat en worden nauwelijks nog opgemerkt door de massa. In deze film krijgen ze een stem en wordt hun lot getoond. Deze film kreeg vorig jaar de Juryprijs bij het Filmfestival in Cannes won de publieksprijs bij het Internationaal Film Festival Rotterdam (IFFR) 2019. Zie ook: www.fizi.nl